บทที่ 406 ความคิดของจางเหริน
หลังจากเฉินเฉียงขึ้นไปบนหลังนกยักษ์เป็นคนแรก ลู่คงก็ได้อ่านรายชื่อต่อ
“หลูซิน หลิวปิง ม่อฉี…”
ศิษย์ที่ได้รับการขานชื่อก็ทยอยขึ้นไปบนหลังนกยักษ์อย่างตื่นเต้นยินดี โดยมีจางเหรินที่คอยยืนดูอยู่พลางเผยรอยยิ้มละไมออกมา
“หยานเสวี่ย หลิวซิ่นหนง…”
“หยุดก่อน”
เป็นตอนนี้ที่จางเหรินเอ่ยปากหยุดออกมา
ท่ามกลางความสงสัยของทุกคน พวกเขาทำได้เพียงหยุดรอ
จางเหรินได้เดินลงมาจากที่นั่งผู้ทรงเกียรติ แล้วตรงไปหาหยานเสวี่ย
ถึงแม้จางเหรินจะเป็นถึงตัวแทนแห่งสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้า แต่ระดับการบ่มเพาะของเขานั้นอยู่เพียงระดับนายพล
การที่ถูกคนที่มีระดับอ่อนด้อยกว่าตนออกคำสั่ง นี่ทำให้หยานเสวี่ยรู้สึกขุ่นเคืองใจขึ้นมาในทันที
แต่เพื่อไม่ให้ส่งผลต่อแผนของเฉินเฉียง หยานเสวี่ยจึงทำได้เพียงอดกลั้นเอาไว้
เฉินเฉียงที่ขึ้นหลังนกยักษ์ขึ้นไปแล้วก็รับรู้ถึงเรื่องนี้ได้เช่นเดียวกัน
จางเหริน ชายผู้นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกชีกอ
