อย่างไรก็ตาม เธอนึกไม่ถึงว่าศิษย์พี่จางเหรินที่แม้แต่ผอ.ฉีก็ยังต้องเคารพผู้นี้ถึงกับเอ่ยปากชวนเธอเข้าร่วมการสอบคัดเลือก แถมยังบอกว่าจะช่วยให้เธอสอบเข้าได้เสียอีก
กับเรื่องนี้ทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจราวกับได้พบเจอสมบัติที่สูญหายไปแล้วได้กลับคืนมา
“ศิษย์พี่จาง ข้า ข้าเข้าร่วมได้จริงๆหรือคะ” เม่ยซินในตอนนี้เก็บอารมณ์ดีใจเอาไว้ไม่อยู่จนต้องถามออกมาพร้อมกับมือสองข้างที่กุมไว้ที่หน้าอกของเธอ
จางเหรินพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม “แน่นอน ศิษย์น้องเม่ยซินนั้นเหมาะสมที่สุดแล้ว”
“เชื่อเถอะว่าเจ้าทำได้”
“ยิ่งไปกว่านั้น ในระหว่างการสอบ ศิษย์พี่ผู้นี้จะคอยพูดช่วยเหลือเจ้าเอง”
“สุดยอด” หลังจากได้รับคำตอบที่เฝ้ารอ เม่ยซินก็กระโดดโลดเต้นยินดี ก่อนจะหันไปหาหยานเสวี่ยแล้วกุมมือของเธอเอาไว้แล้วพูดออกมาอย่างตื่นเต้น
“พี่สาวหยานเสวี่ย พวกเราได้ไปด้วยกันอีกแล้วนะ”
“ท่านคงไม่รู้แต่การแยกห่างจากท่านไปมันทำให้ข้าปวดใจมากจริงๆ”
“ตอนนี้พวกเราสามารถเข้าไปยังสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าด้วยกันและเติบโตไปด้วยกันได้อีกแล้ว”
