อย่างที่เฉินเฉียงคาดเอาไว้ ในทันทีที่ปีกสีเงินได้ปรากฏ พร้อมกับราชาอีกหนึ่งได้มอดม้วยไป มันเพียงพอที่จะทำให้ราชาอีกสามคนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
และนี่จะเป็นโอกาสอันดียิ่งของเขา
เพียงเขากำจัดได้อีกเพียงหนึ่งคน อีกสองคนที่เหลือนั้น ด้วยความเร็วของเขาแล้วย่อมไม่ปล่อยให้ทั้งสองหลบหนีไปได้
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฉินเฉียงก็รีบชี้นิ้วชี้ของตนออกไป
ห้านิ้วพิศวงระดับเก้า ถึงแม้มันจะไม่รุนแรงพอที่จะทะลวงกำแพงเขตแดน แต่มันก็เพียงพอที่จะพรากชีวิตผู้บ่มเพาะระดับราชาของโลกใบนี้
เพียงนิ้วเดียว เขาก็สามารถเจาะทะลวงหน้าผากของราชาคนที่สามไป แล้วมีหรือที่ราชาอีกสองคนจะคิดจะอยู่สู้ต่อ ในตอนนี้ทั้งสองกลัวจนเหงื่อตกตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำ
“หนี”
ราชาทั้งสองหันหลังแทบจะพร้อมกัน และต่างก็บินหนีไปคนละทิศคนละทาง
“อยากจะหนี เหอะ”
เฉินเฉียงสะบัดมือไปทีหนึ่งก่อนจะมีธนูสีดำปรากฏอยู่ในมือ หลังจากใช้มือซ้ายเหนี่ยวรั้งไป ธนูแสงพลังจิตในมือขวาก็ได้ถูกยิงออกพุ่งตรงไปหาราชาคนหนึ่งที่อยู่ห่างไปร้อยไมล์เห็นจะได้
“อ๊ากกก”
