บทที่ 401 กำแพงที่ขวางกั้น
หลิวฉิงหยุนส่ายหน้าไปมาอีกครั้ง
“ข้าขอโทษจริงๆ ด้วยการที่ข้าเข้าไปอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสั้นๆ แถมนี่ก็ผ่านมาสามสิบปีแล้ว ข้าเองก็ไม่รู้ว่าทั้งสามร่างนั้นถูกสวมคราบร่างไปหรือยัง”
“แต่ตอนที่ข้าอยู่ที่นั่นนั้น ทั้งสามร่างยังคงอยู่”
“นั่นก็เพราะว่าแม้แต่ตอนนั้น ข้าได้ยินมาว่าผู้อาวุโสแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ยังพยายามที่จะเปลี่ยนทั้งสามร่างนั้นให้กลายเป็นหุ่นเชิดซากศพอยู่เลย”
“ข้าได้ยินมาว่าระดับการบ่มเพาะของทั้งสามนั้นเกือบจะอยู่ในระดับจักรพรรดิที่ร่ำลือนั่นแล้ว”
“น่าเสียดายที่ไม่มีใครสามารถเข้าใกล้ร่างของทั้งสามนั่นได้ นี่จึงทำให้การเปลี่ยนทั้งสามให้กลายเป็นหุ่นเชิดซากศพยังไม่อาจเป็นจริงได้”
“หากให้ข้าบอกตามความเห็นของข้า ข้าก็บอกได้เพียงว่าทั้งสามร่างนั้นยังคงอยู่”
“ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ทั้งสามสมควรจะเป็นหุ่นเชิดซากศพแล้วบุกไปยังโลกที่ทั้งสามจากมาไปนานแล้วน่ะนะ”
เฉินเฉียงเองก็คิดเช่นเดียวกับหลิวฉิงหยุนในเรื่องนี้
ตราบใดที่ซากร่างของราชาจักรพรรดิทั้งสามยังคงอยู่ เขาย่อมหาโอกาสฉกชิงกลับมา
หลังจากพอจะเข้าใจสถานการณ์ทั่วไปได้แล้ว เฉินเฉียงก็ได้ลุกขึ้นยืนและกล่าวลา
