“หลี่ฉิง เจ้ารู้อะไรรึเปล่า ในโลกนี้น่ะนะ มันยังมีสัตว์ที่อาศัยอยู่เพียงแต่ในบ่อน้ำ แล้วเห็นแต่ภาพเดิมๆรอบบ่อไปได้เพียงไม่กี่เมตร และคิดว่าท้องฟ้าที่มันเห็นนั้นคือทั้งหมดบนโลกใบนี้”
“แล้วพวกมันก็เชื่อว่าสรวงสวรรค์ของมันนั้นยังใหญ่กว่าท้องฟ้าเสียอีก”
“นั่นคือสิ่งที่เรียกว่า กบในบ่อน้ำ”
“และเจ้า หลี่ฉิง เจ้าเองก็เป็นเพียงกบในบ่อน้ำเท่านั้น”
“เจ้าคิดจริงๆเหรอว่าไอ้เส้นทางบ่มเพาะหุ่นเชิดโลหิตของเจ้านั้นมันทำให้เจ้าไร้เทียมทานน่ะ”
“ช่างน่าขันนัก”
“อย่าว่าแต่เจ้าเลย แม้แต่อาจารย์ของเจ้า เฉิงยี่ ข้าเองก็ฆ่าได้ทุกเมื่อหากข้าต้องการ”
“ไอ้พวกผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตนั้น ล้วนแล้วแต่เป็นเสนียดจัญไรของโลกของข้า คนเฉกเช่นพวกเจ้าจึงไม่สมควรที่จะมีชีวิตอยู่ แม้แต่โลกปีศาจนี้ก็ตาม”
“นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมข้า เฉินเฉียงผู้นี้ ถึงได้มาที่โลกปีศาจ ข้ามาเพื่อกวาดล้างสัตว์ปีศาจเช่นพวกเจ้าให้หมดสิ้น”
“แต่เจ้าย่อมไม่มีโอกาสอยู่ไปจนได้เห็นวันนั้น”
“หลี่ฉิง เจ้าผู้น่าสงสาร เจ้าจะได้ไปพบเจอน้องชายของเจ้าที่นำเจ้าไปล่วงหน้านี้แล้ว”
“จงยินดีกับการพบเจอของพวกเจ้าซะ”
