ในขณะที่หลิวฉิงหยุนกำลังก่นด่าเฉิงยี่ที่หน้าไม่อายพร้อมกับความคิดที่ว่าเฉินเฉียงต้องเจ็บหนักปางตายเป็นแน่ ไม่มีใครคิดเลยว่าในตอนนี้ เมิ่งน้อยที่กำลังเกาะอยู่บนแขนของเฉินเฉียงนั้น เมื่อเห็นแก่นวิญญาณสองก้อนที่พุ่งตรงเข้ามา มันก็ได้เบิกตากว้างก่อนจะฉกฉวยแก่นวิญญาณทั้งสองไปราวกับสิงโตที่ฉวยหูกระต่ายขึ้นมาจากรู
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะรู้ว่าเมิ่งน้อยนั้นไวต่อแก่นวิญญาณมากนัก แต่เขาก็ไม่คิดว่า เรี่ยวแรงของราชาขั้นต้น แม้จะไม่ถึงกับเต็มแรงมากมาย แต่กับการปาแก่นวิญญาณนี้มันก็น่าจะใช้แรงมากพอดูไม่ใช่รึไง
ดูเหมือนว่าแม้แต่เจ้าตัวน้อยของเขาก็จะไม่ใช่ธรรมดาเสียแล้ว
