บทที่ 393 สงคราม(น้ำลาย)
“ห้ะ” มีใครบางคนได้พูดขึ้นมา “เจ้าว่าเฉินเฉียงจะอยู่รอดได้นานเท่าใดกัน”
“อยู่รอดเหรอ เหอะ เจ้ายังมีความกล้าที่จะเอ่ยคำนี้ออกมาถามอีกเรอะ ต่อสู้กับผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตเนี่ยนะ หากไอ้เฉินเฉียงผู้นั้นไร้ซึ่งสมองหรือไม่เส้นสมองแตกซ่าน มันก็สมควรลองตายโดยการประลองกับไอ้คนพวกนี้แหงๆ”
“ข้าบอกได้เลยว่าตราบใดที่หุ่นเชิดโลหิตของหลี่ฉิงปรากฏ เฉินเฉียงนั้นไม่อาจทนอยู่ได้เพียงเสี้ยววิ”
ที่ฝั่งสำนักเต๋าดาวตก ศิษย์ภายในทุกคนต่างก็พูดคุยกันว่าเฉินเฉียงจะตกตายอีท่าไหน และแม้แต่ศิษย์ทางฝั่งสำนักเต๋าใต้บาดาลเองก็พูดคุยด้วยหัวข้อที่ไม่ต่างกันมาก จนทำให้นี่กลายเป็นบรรยากาศที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนสำหรับผู้คนของทั้งสองสำนัก
ไม่ว่ายังไงก็ตาม เฉินเฉียงเองก็ควรจะเป็นหน้าตาของสำนักเต๋าใต้บาดาลไม่ใช่รึไงกัน
ในฐานะที่เป็นศิษย์สำนักเดียวกัน ศิษย์เหล่านี้สมควรจะส่งเสียงเชียร์เฉินเฉียงอะไรพวกนั้นไม่ใช่รึไง หรืออย่างน้อยๆก็ควรจะพูดคุยกันประมาณว่าเป็นห่วงความปลอดภัยของเขา
