ในช่วงเวลาหนึ่งเดือนสั้นๆนี้ ต่อให้ผอ.ไม่ต้องออกมาบอกกล่าว เหล่าศิษย์ภายในแต่ละแผนกต่างก็ขยันขันแข็งราวกับหมาดำที่โดนเลือดไก่สาด ทุกคนต่างก็แยกย้ายไปบ่มเพาะฝึกฝนบนเส้นทางของตน เพื่อหวังจะคว้าชัยชนะและสร้างชื่อเสียงให้สำนักในงานประลองระหว่างทั้งสองสำนัก และเพื่อเป็นการปูทางให้กับตนเองในการเข้าไปศึกษาต่อยังภาคกลางในอนาคต
อย่างไรก็ตาม ในช่วงเวลานี้ ผอ.ฉีและหลิวฉิงหยุนกับหาได้มีอารมณ์ที่เบิกบานไม่
แต่เดิม ทั้งสองต่างก็คิดว่าหลังจากที่เฉินเฉียงเข้าเป็นศิษย์ในแล้ว ด้วยความทรงพลังของเขานั้นจะทำให้เฉินเฉียงอยู่นิ่งๆและบ่มเพาะฝึกฝนวิชาการต่อสู้ของพวกเขา
อย่างไรก็ตาม ทั้งสองไม่คิดว่าเฉินเฉียงนั้นกลับหมกตัวอยู่ในบ้านพักจนไม่เปิดประตูออกมาเลยกว่าหนึ่งเดือน นี่จึงไม่เปิดโอกาสให้หลิวฉิงหยุนได้มีโอกาสสั่งสอนชี้แนะวิชายุทธของสำนักแต่อย่างใด
พวกเขานั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับจนกระทั่งถึงวันประลองเลยทีเดียว
ในวันประลอง ผอ.ฉี หลิวฉิงหยุนและศิษย์ในสังกัดของหลิวฉิงหยุนอีกคนต่างก็เดินเข้ามาหาเฉินเฉียงที่บ้านพัก
เมื่อสัมผัสได้ว่ามีผู้มาเยือน เฉินเฉียงก็ได้เปิดประตูออกมา
