บทที่ 376 น้ำตา
อย่างไรก็ตาม ในเวลาเดียวกัน ใบหน้าหนึ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในใจลึกๆของเขานั้นก็ได้ปรากฏขึ้นมาในใจในเวลาเดียวกัน
และนี่ทำให้สายตาของเฉินเฉียงที่จ้องมองไปยังหยานเสวี่ยนั้นแลดูว่างเปล่า
เมื่อเห็นแบบนี้ หยานเสวี่ยทำได้เพียงถอนลมหายใจอย่างเข้าใจ และหลบมองต่ำอย่างช้าๆ
“ฮ่าฮ่าฮ่า ดี”
“ในนามแห่งผู้อาวุโสสูงแห่งแผนกปรุงยา ตาแก่ผู้นี้ขอประกาศว่าพวกเจ้าทั้งสิบห้าคน ได้ผ่านการสอบเข้าเป็นศิษย์ภายในในครั้งนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
“หรือก็คือ นับจากนี้ พวกเจ้าคือศิษย์ของสำนักเต๋าใต้บาดาลอย่างเต็มตัว และใช้ชีวิตได้อย่างสนุกสนานภายใต้นามของศิษย์ภายในของสำนักเรา”
“โอ้ สุดยอดดดดดด”
นอกจากเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยแล้ว เหล่าศิษย์คนอื่นอีกสิบสามคนที่ผ่านการสอบต่างก็ไชโยโห่ร้องออกมาอย่างดังก้อง
หลังจากรอคอยให้ทั้งสิบสามคนแสดงความยินดีกับตนเองจนพอประมาณแล้ว ผอ.ฉีก็ได้ยกมือขึ้นมาห้ามปรามแล้วพูดออกมา “เอาล่ะ ผู้อาวุโสซุน นำศิษย์เหล่านี้ไปยังพื้นที่ศิษย์ในได้แล้ว”
“เฉินเฉียง ผู้อาวุโสสูงสุดได้จัดเตรียมสถานที่ไว้ให้เจ้ากับหยานเสวี่ยแล้ว พวกเราไปดูกันดีกว่า”
เมื่อพูดจบ ผอ.ฉีไม่ได้ไยดีต่อหลิวฉิงหยุนแต่อย่างใด
