หลิวฉิงหยุนนั้นย่อมไม่อยากให้เกิดขึ้น
แต่เขาจะทำอะไรได้ล่ะ
มันก็เป็นอย่างที่ผอ.ฉีว่า เป็นแผนกปรุงยาแล้วยังไง ยังไงซะทุกแผนกล้วนแล้วแต่เป็นส่วนหนึ่งของสำนัก แถมไอ้เด็กนี่ยังต้องการเข้าแผนกนั้นด้วยตัวเองเสียอีก
หลิวฉิงหยุนแม้จะโกรธจนเริ่มหายใจเข้าออกอย่างหนักหน่วง เขาทำได้เพียงลอบมองไปที่หยานเสวี่ยที่อยู่ข้างๆเฉินเฉียงพร้อมกับตั้งมั่นความคิดหนึ่งขึ้นมาในใจ นั่นก็คือเขาจะต้องคัดเลือกศิษย์ที่เลอโฉมเช่นนี้เข้ามาในแผนกให้จงได้
มีเพียงวิธีการนี้เท่านั้นที่จะทำให้เขาสามารถมีโอกาสรับศิษย์ที่ความสามารถสูงล้ำเข้ามาได้
แม้เหล่าคนใหญ่คนโตทั้งสองจะกำลังถกเถียงกันอย่างออกท่าทาง แต่เฉินเฉียงนั้นหาได้แยแสไม่
ในตอนนี้เข้าสนใจเพียงการช่วยให้การปรุงยาของหยานเสวี่ยเป็นไปด้วยความราบรื่นเท่านั้น
ไม่สิ เขานั้นยังแบ่งพลังบางส่วนไปคอยดูแลเม่ยซินที่อยู่ด้านขวามือของตน
และเป็นตอนนี้ที่เขาพึ่งจะสังเกตเห็นว่าเม่ยซินนั้นปรุงยาที่แตกต่างจากพวกเขา นั่นก็คือยาถอนพิษที่ปรุงยากที่สุดในยาระดับหนึ่ง
ให้พูดกันตรงๆเลยว่าก่อนหน้านี้เฉินเฉียงไม่เคยไยดีต่อเม่ยซินแม้แต่น้อย
ด้วยการที่เธอมาข้องแวะกับพวกเขาในยอมที่สอบเข้า