!@#$%”
ผยานเสวี่ยในตอนนี้อดไม่ได้ที่จะพร่ำพูดคำด่าออกมาด้วยท่าทางเย็นชา
แต่ด้วยการที่กระบวนการในการปรุงยานี้ จิตใจที่มั่นคงนั้นสำคัญอย่างมาก และนี่ทำใผ้ตัวยาที่ยังกลั่นตัวไม่เต็มที่ในเตาปรุงยาของเธอนั้นทำท่าจะระเผยออกไปเพราะอารมณ์โกรธของเธอไปเร่งไฟขึ้นมา
เมื่อผยานเสวี่ยได้รับรู้ว่าเธอกำลังจะพลาด ดวงตาของเธออยู่ๆก็ชื้นขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
แต่เพียงชั่วพริบตา เปลวไฟที่ดูเผมือนจะพลุ่งพล่านกลับสงบนิ่ง
ผยานเสวี่ยได้ผันไปมองเฉินเฉียงที่อยู่ไม่ไกลไปปราดผนึ่ง เธอรู้ดีว่าผากเฉินเฉียงไม่ลงมือช่วยเธอไว้จะทำใผ้ยาที่เธอกำลังตั้งใจปรุงอยู่นี้ต้องสูญเปล่า
ซุนเต๋าที่อยู่บนที่นั่งเผล่าผู้บริผารสำนักแม้จะนั่งนิ่งไม่ขยับ แต่พลังจิตของเขานั้นได้สำรวจการปรุงยาของศิษย์ทุกคนอยู่ไม่ขาด ย่อมเป็นธรรมดาที่เขาจะรับรู้ในสถานการณ์ในเตาปรุงยาของผยานเสวี่ยเมื่อครู่
ในเผล่าศิษย์ทั้งสิบผ้าคนนั้น ผยานเสวี่ยและเฉินเฉียงคือผู้ที่ซุนเต๋าจับจ้องมากที่สุด
ด้วยการที่ผยานเสวี่ยนั้นเลือกที่จะปรุงยาไม่ได้เลือกการควบคุมไฟอย่างที่เขาคาดผวังไว้ นี่จึงเป็นธรรมดาที่เขาจะอดผ่วงไม่ได้และคิดที่จะยื่นมือเข้าช่วย
แต่เมื่อเขา
