จ้ากลายเป็นอะไรได้ไปตลอดชีวิตเลยรึไงกัน”
“ใครก็ตามที่ไม่กล้าแม้แต่จะเผชิญหน้ากับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นศิษย์แผนกไหนก็ตามล้วนแล้วแต่ได้รับความสำเร็จได้ยากยิ่ง”
“สำหรับศิษย์ที่เข้ามาร่วมสอบเข้าศิษย์ภายในแผนกปรุงยาครั้งนี้ ไม่ว่าเจ้าจะผ่านหรือไม่แต่ก็ขอให้จำไว้ว่าพวกเจ้าคือคนที่ทำให้ข้าภูมิใจที่มีลูกศิษย์เช่นพวกเจ้า”
“เอาล่ะ ข้าไม่พูดอะไรให้มากความแล้ว ข้าจะอ่านชื่อศิษย์ที่ลงสมัครสอบ เขาที่โดนอ่านชื่อก็เดินขึ้นไปบนสนามสอบได้เลย และอยู่คอยเพื่อรอสอบพร้อมกับคนอื่น”
เมื่อพูดจบ ซุนเต๋าก็ได้เริ่มอ่านรายชื่อทีละคน
“ฮูป่า หลิวฉิง ม่อฉี …… หวังไฮ่ หึหึหึ เจ้าทั้งห้าเคยมีประสบการณ์มาแล้ว ข้าหวังว่าครั้งนี้เจ้าจะสมหวังล่ะ”
ศิษย์ทั้งห้าที่ได้รับการเอ่ยชื่อได้ทยอยขึ้นไปบนสนามสอบ พร้อมกับทำการโค้งคำนับซุนเต๋าอย่างเคารพ
“เฉิงเจี๋ย หลัวชิ จางเจิ้งตี้ เมิ่งซิ่วเหลียง หยานเสวี่ย เม่ยซิน เฉิน….เอ่อ เฉินเฉียงงั้นรึ”
ในทันทีที่เอ่ยชื่อเฉินเฉียง ซุนเต๋าเองก็รู้สึกราวกับไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองก่อนที่จะหันหน้าสลับไปมาระหว่างรายชื่อกับเฉินเฉียงเพื่อให้มั่นใจว่าใช่เขาจริงๆ
ท่ามกลางผู้คนที่ยืนรอสอบ เม่ยซินมีใบหน้าแดงฉาน
