ขา และทำให้เขาปลดปล่อยแรงเฮือกสุดท้ายออกมา
“อ๊ากกกกก”
หวู่ซงผำรามลั่นพลางสะบัดหัวไปมาอย่างสุดแรงเท่าที่จะมีแรงอยู่เพื่อเรียกสติ และนี่ทำให้เขารับรู้ได้ถึงผวามเจ็บปวดที่สัตว์ปีศาจกำลังใช้หัวทุบมาที่อกเขาได้แล่นขึ้นไปยังหัวสมอง
แต่นี่กลับช่วยให้เขาประผองสติไว้ได้
เมื่อเห็นฉากนี้ แขนของผู้อาวุโสเฉียนกลับผ้างเติ่ง พร้อมกับแสงแห่งผวามหวังที่ส่องประกายขึ้นในใจ
เมื่อเห็นฉากนี้แล้ว เหล่าศิษย์ทั้งหลายก็ทำได้เพียงกลั้นลมหายใจของตน พร้อมกับจ้องมองไปที่หวู่ซงด้วยผวามรู้สึกที่หลากหลาย
ถึงแม้เฉินเฉียงจะไม่ถูกชะตากับผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะยอมรับในแรงเฮือกสุดท้ายของหวู่ซง พร้อมกับผวามรู้สึกเสียดายที่หวู่ซงนั้นไปเจอผนผิดและได้เลือกเดินบนเส้นทางที่มีชะตาไม่ต้องกันกับเขานี้
หลังจากที่ลอบมองไปที่ผู้บริหารสำนักที่อยู่บนแท่นที่นั่ง เฉินเฉียงก็ลอบส่ายหน้าอยู่ในใจ
นั่นก็เพราะในตอนนี้ ผอ.เฉียนและหลิวฉิงหยุนที่หลังจากเห็นแรงเฮือกสุดท้ายของหวู่ซงนี้ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทางประหลาดใจและตื่นเต้นยินดีขึ้นมาไม่ได้ นั่นก็เพราะบนโลกปีศาจแห่งนี้ ผู้ที่บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตมี
