ยวายออกมา เพียงแค่เห็นสัตว์ปีศาจตนนี้ทุกคนก็ราวกับจิตใจได้กระเจิดกระเจิงจนหมดสิ้น
แม้แต่หยานเสวี่ยที่อยู่ข้างเฉินเฉียงยังอดไม่ได้ที่จะกำชายเสื้อของเฉินเฉียงไว้แน่น
เพราะสัตว์ปีศาจตัวนี้มันดูน่ากลัวอย่างเลวร้ายจริงๆ
แต่เดิม หากมันยังคงถูกขังอยู่ในกรง ก็คงจะไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่ในตอนนี้มันถูกปล่อยออกมาแล้ว ทุกคนจึงได้เห็นความทรงพลังที่น่าหวาดหวั่นอย่างเต็มสองตา
ในตอนนี้ร่างกายของมันสูงใหญ่เกินกว่าสามเมตรไปแล้ว มันมีมัดกล้ามที่ดูแน่นขนัดราวกับถังเหล็ก ทั่วทั้งร่างของมันนั้นมีขนสีน้ำตาลแดง ร่างกายช่วงร่างของมันดูลีบเล็กและมีไอสีเทาลอยออกมา พร้อมกับปากที่มีความกว้างอย่างน้อยๆก็ครึ่งเมตร
ที่บนลานนั่งของผู้บริหารสำนัก ผอ.ฉีที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งประธานได้ชี้ไปที่เฉินเฉียงและหยานเสวี่ยที่นั่งมองฉากเหตุการณ์อยู่ตรงที่นั่นรอสอบของศิษย์ภายนอกก็ได้หันไปหาหลิวฉิงหยุนแล้วพูดออกมา “ผู้อาวุโสสูงสุด เห็นนั่นรึเปล่า”
“ขนาดศิษย์ภายในยังไม่มีท่าทีสงบเสงี่ยมและสุขุมได้เท่าเฉินเฉียงเลย ไอ้เด็กนี่ต้องทำให้พวกเราได้ประหลาดใจกันอย่างใหญ่โตในการงานประลองสองสำนักอีกหนึ่งเดือนข้างหน้านี้แน่ๆ”
หลิวฉิง
