บทที่ 368 หวู่ซง
เมื่อได้ยินคำพูดของชายผู้หล่อลากดินนี้ เหล่าศิษย์สองคนที่อยู่ในแผนกปรุงยาเมื่อได้ยินคำถามนี้ก็ได้ชูนิ้วกลางใส่พลางสบถออกมา “ไอ้ฉิบหาย ไอ้ตาเข ทำมาเป็นปากดี”
“ในแผนกของเราก็มีเพียงผู้อาวุโสเฉินเท่านั้นล่ะเว้ยที่อยู่ในระดับม่วงน่ะ แต่หากเจ้าพูดออกมาแบบนี้ไม่ใช่ว่านางเองจะเป็นยอดคนของแผนกเราเลยรึไงกัน”
“ก็ไม่เชิงนะ” ชายใส่แว่นส่ายหน้าไปมา “ในตอนนั้นนางมีดีเพียงพลังจิตที่โดดเด่นเท่านั้นไม่ได้มีสิ่งอื่นใดอีก”
“นางไม่รู้แม้กระทั่งตัวยาง่ายๆหรือการปรุงยาแต่อย่างใด”
“อ่ะนะ ส่วนใหญ่ก็เป็นกันเช่นนั้นแล” ศิษย์ทุกคนต่างก็พยักหน้ายอมรับอย่างง่ายดาย
นั่นก็เพราะหากหยานเสวี่ยไม่เพียงจะมีพลังจิตที่สูงล้ำแล้วยังมีความรู้ในด้านตัวยาอีกล่ะก็ เธอนั้นควรจะไปสมัครเข้าสำนักเต๋าในภูมิภาคกลางที่ใหญ่กว่าสำนักเต่าบ้านนอกแบบนี้ แถมดีไม่ดีจะกลายเป็นศิษย์ภายในตรงเลยด้วยซ้ำ
พวกเขาก็ทำได้เพียงหวังว่าหยานเสวี่ยนั้นจะพอปรุงยาได้จะได้เข้ามาเป็นศิษย์น้องหญิงของพวกเขาได้เชยชมในทุกๆวัน
นั่นก็เพราะหากว่าได้ยลโฉมสาวงามแบบนี้ในทุกๆวันแล้ว ไม่มีใครที่คิดปฏิเสธอย่างแน่นอน
แต่ก็อีกนั่นแหละ หากหยานเสวี
