ลือกนี้ของเจ้าอาจต้องแลกมาด้วยชีวิต”
หากเขาสำเร็จ เส้นทางของเขาจะโรยไปด้วยกลีบกุหลาบ
แต่หากเขาทำไม่สำเร็จ เขาจะไม่มีชีวิตไว้เลือกเส้นทางใดๆอีกต่อไป จะมีเพียงดินกลบหน้าเพียงเท่านั้น
“ไม่มีทางเลือกอื่นใดสำหรับข้าผู้นี้แล้ว”
“ข้าขอขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่กล่าวเตือน ศิษย์ผู้นี้เข้าใจความเสี่ยงนี้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย หวู่ซงจะไม่นึกเสียใจในสิ่งที่เลือก”
เมื่อได้ยินแบบนี้ ชายวัยกลางคนพยักหน้ารับอย่างพอใจ “ดี หวู่ซง ข้าชื่นชมในความทระนงของเจ้า”
“อย่าได้เป็นกังวลไป หากเจ้าสามารถข้ามแม่น้ำแห่งความตายไปได้ ข้าสัญญาว่าจะรับเจ้าเป็นศิษย์ของตนและชี้แนะเจ้าจนกว่าตัวเจ้าจะเป็นดอกบัวที่เบ่งบาน”
ถึงแม้สำนักเต๋าใต้บาดาลแห่งนี้จะไม่ได้มีชื่อเสียงเทียบเท่ากับสำนักดาวตกบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต แต่ตราบใดที่เจ้าผ่านพ้นมันมาได้ ทรัพยากรที่เหลือเฟือของสำนักเราพร้อมจะให้เจ้าได้ใช้ชนิดที่แม้แต่ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตของไอ้พวกดาวตกนั่นก็ยังต้องอิจฉา
เมื่อพูดจบ ชายวัยกลางคนได้ยกมือให้สัญญาณ และนี่ทำให้หวู่ซงถอยกลับไปยังกลางสนามสอบเช่นเดิม
ท่ามกลางศิษย์สำนักต่างๆที่รอคอยรอบการสอบของตนนี้ เม่ยซินถามออกมาอย่างประหม่