้เธอต้องตกตายที่เขาม่อกั๋น เธอก็ไม่นึกเสียใจเช่นเดียวกัน
การเติบโตของผู้คนจำเป็นต้องผ่านค่าใช้จ่ายเช่นนี้
บางครั้งราคาของมันคือความเจ็บปวด บ้างก็ถึงขั้นสูญเสียชีวิต
ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น แต่เม่ยซินกลับรู้สึกดีกว่าก่อนที่จะคอยนั่งอยู่ในสถานที่ที่มีลมพัดโชยเย็นสบายและสายน้ำที่ไหลรินสงบนิ่งอยู่แบบนี้
นั่นก็เพราะบนโลกนั้นใช่ว่าพระอาทิตย์จะฉายแสงอยู่ได้ทั้งวันทั้งคืน มีเพียงผู้ตระเตรียมตัวไว้จึงจะสามารถพบเจอกับสถานการณ์ที่ไม่คาดฝัน
และเมื่อเห็นเม่ยซินไปรับภารกิจที่โต๊ะรับภารกิจแล้ว หลี่กวงก็ได้จากไปโดยไม่พูดอะไร
ถึงแม้ว่าเขานั้นจะอยากมีส่วนร่วมด้วย แต่เมื่อคิดถึงชีวิตของตนแล้ว มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการกระทำสักเท่าไหร่นัก จึงทำได้เพียงแค่ปล่อยเธอไป
เขาเองก็รู้ดีว่าหากเม่ยซินกลับมาอย่างปลอดภัย ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็จะไม่อาจเป็นได้ดั่งเฉกเช่นเดิมอีก
ยังไงซะ เธอนั้นยินดีที่จะเลือกทางเดินของเธอแม้ว่ามันจะทำให้เธอเดินบนเส้นทางที่จะต่างไปจากเขาก็ตาม
