บทที่ 359 ตั้งคำถาม
เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงเองก็อยู่ในห้อง นี่ทำให้เสี่ยวหลูไจ๋ที่เห็นนึกโกรธเคืองขึ้นมาก่อนจะหันไปฟ้องผู้อาวุโสเฉียนในทันที “ผู้อาวุโสฉียน ดูสิท่าน ศิษย์น้องหยานเสวี่ยนำผู้ติดตามที่เป็นผู้ชายเข้าห้องกลางวันแสกๆ หากเรื่องนี้ใครรู้ ชื่อเสียงของสำนักเต๋าใต้บาดาลของเราจะเป็นยังไง”
ผู้อาวุโสไม่ได้แยแสคำพูดนี้แถมยังพูดตอกกลับไปอย่างไม่ไยดี “เสี่ยวหลูไจ๋ มันมีกฎที่ว่าห้ามผู้ติดตามเข้าห้องเจ้านายรึไงวะ ห้ะ”
“ไอ้นี่ กังวลได้ผิดเรื่องผิดราวเกินไปแล้ว รีบๆเข้าเรื่องซะ”
เสี่ยวหลูไจ๋หน้าชาในทันทีก่อนที่จะรีบเร่งพยักหน้าด้วยความอับอาย ก่อนจะหันไปหาหยานเสวี่ยแล้วถามออกมา “ศิษย์น้องหยานเสวี่ย ข้าได้ยินมาว่าเจ้าไปเขาม่อกั๋นเพื่อปฏิบัติภารกิจสินะ”
ด้วยการที่มีเฉินเฉียงคอยอยู่ข้างกาย หยานเสวี่ยไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกแต่อย่างใด เธอนั้นได้ถามกลับไปอย่างสงบ “ศิษย์พี่หลู ท่านขายของอยู่ร้านสหกรณ์ไม่ใช่รึ แล้วท่านไปรู้เรื่องของภารกิจได้ยังไงกัน”
เสี่ยวหลูไจ๋ที่ไม่คิดว่าหยานเสวี่ยจะเป็นฝ่ายตั้งคำถามกลับนั้นทำให้เขาต้องหันไปจ้องมองผู้อาวุโสเฉียนในทันใด
หากจะให้พูดกันตรงๆแล้ว ไม่ว่าเสี่ยวหลูไจ๋จะตอ