ราได้ซะหน่อย จะเป็นพวกเราที่ฆ่าล้างพวกนั้นไป”
หยานเสวี่ยที่ไม่เคยคิดดีกับคนของโลกปีศาจอยู่แล้ว เป็นธรรมดาที่เธอจะไม่แยแสในเรื่องนี้
แต่เฉินเฉียงกลับยกมือคัดค้านความคิดนี้ในทันที “หยานเสวี่ย เจ้าจะทำอย่างนั้นไม่ได้นา”
“พวกเราไม่ได้มาที่นี่เพื่อที่จะกวาดล้างสำนักซะหน่อย”
“ภัยคุกคามที่แท้จริงของเรานั้นคือคนที่บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตและสัตว์ปีศาจที่สามารถใช้ทักษะเลือดปีศาจกลืนกิน”
“ดังนั้นพวกเราจะไม่ทำอันตรายผู้ที่ไม่เกี่ยวข้อง นอกจากจะจำเป็นเท่านั้น”
“อีกไม่นาน ผู้อาวุโสเฉียนน่าจะมาที่นี่ เจ้าเองก็เพียงพูดในสิ่งที่ข้าบอกผ่านเสียงผ่านจิตวิญญาณก็พอ”
หยานเสวี่ยพยักหน้าตอบรับอย่างช่วยไม่ได้ “ก็ได้ ข้าจะทำตามที่เจ้าบอก”
และไม่นาน เสียงฝีเท้าก็ได้ดังขึ้นมาที่ด้านนอกประตู
เป็นตอนนั้นที่เสียงปังได้ดังขึ้น มันเป็นเสียงของผู้คุมกฎที่ได้เตะประตูด้านนอกเข้ามาโดยมีเสี่ยวหลูไจ๋นำทาง แถมยังเป็นคนแรกที่เดินผ่านประตูที่ถูกเตะจนเปิดออกเข้ามา
