ดจะถามอีกรึ ข้า หลี่เฟิงแห่งสำนักเต๋าดาวตก”
“ในเมื่อแกเองก็น่าจะรู้ว่าข้าเป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีสิ่งใดที่ข้าต้องพูดอีกต่อไป”
“หากแกคิดจะขัดขืน แกก็น่าจะรู้ว่าเรื่องจะจบลงยังไง”
“ไอ้หนู หญิงของแกนั้นต้องเป็นของข้า ขยะเช่นแกรีบไสหัวไปให้ไกล”
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินคำพูดนี้ เขากลับเลิกคิ้วแล้วหัวเราะออกมา
“หลี่เฟิง ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าเป็นอะไรกับหลี่ฉิงกัน”
“ฮื้ม เจ้ารู้จักพี่ชายข้าด้วยรึ” หลี่เฟิงนิ่งอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ “ดูเหมือนว่าพี่ชายของข้าจะมีชื่อเสียงในหมู่คนโง่เขลาสินะ”
“ไม่ต้องตื่นตูมไป ยังไงซะ อีกเพียงไม่กี่เดือนข้างหน้ายามที่สำนักทั้งสองต้องประลองความเป็นใหญ่กัน พี่ชายของข้าจะเปลี่ยนศิษย์มากฝีมือของพวกเจ้าให้กลายเป็นหุ่นเชิดซากศพอยู่ดี”
“ฮ่าฮ่าฮ่า”
“ต่อให้เจ้าเปลี่ยนคนทั้งสำนักเต๋าใต้บาดาลไปเป็นหุ่นเชิดของเจ้าทั้งหมดมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับข้า”
“แต่ในตอนนี้ สิ่งที่ข้าสนใจก็คือเต่าคอยาวสามขาที่เจ้าด้านหน้าเอาไปเพียงเท่านั้น”
“หลี่เฟิงสินะ”
“ส่งเต่าสามขามาแล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”
เมื่อสิ้นเสียงเฉินเฉียง หลี่เฟิงก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาแล้วพ
