คิดตอบแทนท่านพี่หลิวเซียงสักหน่อยเหรอ”
ระหว่างที่พูดนั้น สกุลจ้าวก็ได้หยิบเหล้าอีกไหขึ้นมาก่อนที่จะจรดริมฝีปากลงไปแล้วพูดต่อ “ศิษย์พี่หลิวเซียงนี่พูดได้ไม่ผิดเพี้ยนเลยจริงๆ เหล้านี้ไม่เพียงไม่เลวแต่ยังเหนือล้ำกว่าเหล้าที่ดีที่สุดของเมืองเฉินหลิวด้วยซ้ำ”
“เป็นยังไง รสชาติไม่เลวเลยใช่รึเปล่า”
“เหล้าพวกนี้มาจากไหนกัน”
“ศิษย์พี่หลิวเซียง ข้าล่ะสงสัยนักว่าท่านเคยได้ยินเรื่องราวของผู้บุกรุกลึกลับที่เคยเผชิญหน้ากับวิหารศักดิ์สิทธิ์นั่นรึเปล่า”
“ข้าขอบอกตามตรงเลยนะว่าเหล้าพวกนี้มาจากโลกของสามผู้ลึกลับนั่น”
การคงอยู่ของเฉินเฉียงที่เดินทางคู่สาวงามนี้ทำให้หลิวเซียงและสกุลจ้าวอารมณ์เสียตั้งแต่แรกเห็นจนคิดจะไล่ให้ไปไกลๆตั้งแต่เข้ามา
แต่เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเฉียงนี้ทำให้ท่าทางของทั้งสองเปลี่ยนไป
ถึงแม้เฉินเฉียงทำท่าจะอธิบายที่มาของเหล้านี้แต่ความจริงแล้วทั้งคู่ก็รับรู้ว่าไม่ใช่เพียงแค่นั้น
ซึ่งที่เฉินเฉียงกำลังจะบอกก็คือเขานั้นมาจากที่เดียวกับเหล่าผู้ลึกลับทั้งสามที่ได้ปะทะกับวิหารศักดิ์สิทธิ์ในกาลก่อน
เรื่องการพบเจอระหว่างสามผู้ลึกลับและคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นที่ล่วงรู้และร่ำลือ
