าถามข้าใช่รึเปล่าว่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตนั้นน่ากลัวขนาดไหนน่ะ และเจ้าเองก็ได้เห็นการลงมือของหลี่ฉิงมาแล้ว”
“แต่เจ้านั้นเพียงได้เห็นการลงมือของพวกมันกับสัตว์วิญญาณเพียงเท่านั้น”
“ข้าจะให้เจ้าได้เห็นว่าเวลามนุษย์ถูกโจมตีด้วยเลือดปีศาจแล้วจะเป็นยังไง”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงได้ไปปรากฏตัวอยู่ที่หลังของหลิวเซียงในชั่วพริบตาราวกับล่องหนหายตัว
ท่าเท้าของเฉินเฉียงนี้มหัศจรรย์พันลึกจนแม้แต่หลิวเซียงที่กำลังคิดหนีก็ยังต้องตกตะลึง
แม้แต่อาจารย์ในสำนักที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เขาเคยพานพบยังไม่เร็วเท่าเฉินเฉียง
นี่ทำให้เขานั้นไม่เคลือบแคลงสงสัยในสิ่งที่เฉินเฉียงพูดออกมาก่อนหน้านี้อีกต่อไป
ดูเหมือนว่าเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยจะเป็นคนที่มาจากนอกโลกปีศาจจริงๆ
“จะทำอะไร อย่าเข้ามานะ”
หลิวเซียงได้ป่ายปัดกระบี่ในมือไปมา ปลายกระบี่อยู่ห่างจากหน้าเฉินเฉียงเพียงแค่หนึ่งฟุต แต่นั่นก็ไม่อาจจะทำให้เขามีความกล้าที่จะเข้าไปใกล้เฉินเฉียงมากไปกว่านี้
เฉินเฉียงได้ยิ้มละไมออกมาก่อนที่จะเดินเข้าไปหาหลิวเซียงอย่างช้าๆในขณะที่มือของเขาได้กอดอกของตนเอาไว้ จนใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากปลายดาบเพียงสองถึงสามเซ็
