บทที่ 325 สองขั้วอำนาจ
ด้วยแผนที่ที่พึ่งจะได้รับมานี้ เฉินเฉียงก็คิดจะใช้เมืองเฉินหลิวแห่งนี้เป็นฐานที่มั่นในการรวบรวมข้อมูลเพื่อทำความเข้าใจในโลกต่างเขตแดนแห่งนี้ก่อนที่จะเริ่มดำเนินการขั้นต่อไป
“หยานเสวี่ย พวกเราไปหาที่พักกันก่อนแล้วกัน” หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้ชี้ไปที่อาคารทรงจีนโบราณสามชั้นที่ติดป้ายเอาไว้ว่า โรงแรมผาสุก
“นายน้อย คุณหนู พวกท่านต้องการจะทานอาหารหรือพักค้างคืนครับ”
ในทันทีที่ทั้งสองได้เข้าไปในโรงแรม พนักงานตัวน้อยที่ทาปากแดงแล้วแก้มระเรื่อได้รีบเข้ามาโค้งคำนับทักทายและกล่าวถาม
เฉินเฉียงได้มองไปที่พื้นที่ชั้นหนึ่งโดยรอบก็พบว่ามีโต๊ะอยู่ที่ชั้นหนึ่งสิบกว่าโต๊ะ และมีห้องพักอยู่ไม่ไกลนัก
ดูเหมือนว่าผู้ที่จะมีกินดื่มและอยู่ที่นี่ต้องมีเงินระดับหนึ่งเลยทีเดียว
“ขอห้องดีๆสองห้องแล้วกัน”
“ได้เจ้าค่ะ โปรดมาทางนี้” พนักงานได้เดินพาเฉินเฉียงและหยางเสวี่ยไปที่เคาน์เตอร์ร้านก่อนที่จะพูดกับเจ้าของร้านวัยกลางคนตัวอ้วนฉุที่อยู่ด้านหลังเคาน์เตอร์ “หัวหน้า มีแขกสองคน ต้องการห้องที่ดีที่สุด”
ชายหวัยกลางคนเมื่อได้ยินก็ยิ้มร่าก่อนที่จะหันไปมองเฉินเฉียงแล้วไปหยุดสะดุดตามที่หยานเสวี่ยเ