รู้จักแบบนี้ ท่านเองก็คงจะรู้ดีว่าการปกป้องพวกเราไว้นั้นมันดีหรือไม่ดีกันแน่”
หลังจากจางหยวนได้พูดจบลง คนอื่นๆในกองกำลังก็ไม่ได้โต้แย้งความคิดนี้แต่อย่างใด
“ถูกต้อง กัปตัน ก่อนที่ท่านจะเข้าร่วมมานั้น ถึงแม้คนในกองกำลังจะมีตกตายไปในทุกๆปี พวกเราไม่ใช่ว่าจะไม่เศร้าที่ต้องสูญเสียพี่น้องที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา แต่พวกเราก็ยังรู้สึกดีที่ต่อให้ต้องตาย ก็ตกตายในสงครามการต่อสู้”
“ท่านเองก็ควรจะปล่อยพวกเราให้เผชิญหน้ากับโชคชะตาในเขตแดนแห่งนี้ด้วยเหมือนกัน”
“ศิษย์น้อง ข้ารู้ดีว่าเจ้าเองก็เป็นห่วงพวกเราอย่างที่สุด และข้าเองก็อยากขอไม่ให้เกิดเรื่องอะไรกับพวกเรา”
“แต่ในเขตแดนที่ผิดแผกนี้ พวกเราเองก็ต้องการเติบโตไปด้วยเช่นกัน หากว่าพวกเราถูกเจ้าประคบประหงมมากเกินไป เกรงว่าจะได้ผลตรงกันข้ามเสียด้วยซ้ำ”
“ทำไมเจ้าเผชิญหน้าได้แต่พวกข้ากลับไม่สามารถล่ะ”
จางหยวน กัวเหลียง และคนอื่นๆต่างก็พูดออกมาเป็นเสียงเดียวกัน และหลังจากพูดความในใจไปแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่มองเฉินเฉียงอย่างเงียบๆและคาดหวัง
เฉินเฉียงเองในตอนนี้ราวกับจิตใจถูกปิดกั้นไว้ด้วยหินก้อนโต
เขานั้น ความจริงแล้วก็ไม่ได้กังวลอะไรมากมายใ
