ะทำให้ภารกิจของกัปตันล่าช้า พวกเราเลยถอดใจแล้วรีบขึ้น…..”
“ไร้สาระ”
สายตาของเฉินเฉียงแสดงออกมาอย่างจริงจัง ก่อนจะพูดออกมาด้วยเสียงนุ่มลึก “ใครบอกว่าพวกเราทำภารกิจกัน”
“ที่พวกเรามาที่นี่เป็นเพราะว่าข้าอยากให้พวกเจ้าได้พบเจอในสิ่งที่ข้าได้พบเจอ”
“ดังนั้น พวกเราไม่มีเวลาจำกัดแต่อย่างใด พวกเจ้าจะเดินเล่นขึ้นลงไปมาอีกสิบรอบเลยก็ยังได้”
เมื่อจางหยวนและคนอื่นๆได้ยินแบบนี้และเห็นท่าทางของเฉินเฉียงว่าไม่ได้พูดเล่น เขาจึงรีบถามออกมา “กัปตัน คงไม่ดีนะ ไม่ใช่ว่าท่านสัญญากับผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยนไว้ว่าจะไปจัดการเรื่องการรุกรานของสิ่งมีชีวิตต่างมิตินั่นไม่ใช่เหรอ”
-ไอ้ฉิบหาย-
-นี่เขาลืมไปแล้วนะเนี่ยว่านอกจากฮูเตี๋ยนแล้วก็ยังมีไอ้ตัวเคร่งงานอยู่ในกองกำลังของเขาอยู่ ไม่น่าพามาด้วยเลยจริงๆ-
เฉินเฉียงมองไปยังจางหยวนโดยไม่อาจพูดสิ่งใดออกมาได้
“อะไร กัปตัน ข้า ข้าพูดสิ่งใดผิดกัน” เมื่อเห็นท่าทางของเฉินเฉียงที่มองมาแล้ว จางหยวนก็รู้สึกขนลุกเสียไม่ได้
“เออเออเออ เจ้าพูดถูก เจ้าไม่ได้พูดสิ่งใดผิดเพี้ยนไปเลยสักนิด” เฉินเฉียงยกมือขึ้นโบกไปมาก่อนจะพูดต่อ “แต่ทุกคนก็อย่าได้ลืมไปว่าพวกเรานั้นต้องไปต่างเขตแ
