ราชาจักรพรรดิทั้งสามและติดอยู่ในต่างเขตแดนตลอดกาล”
“หากมีคนใดที่ต้องการอยู่ที่นี่ ขอให้บอกข้ามาได้เลย”
“กัปตัน ไม่ต้องมาพยายามเกลี้ยกล่อมเลยน่า พวกเราพี่น้องต่างก็ลั่นสาบานกันแล้วว่าหากมีสุขจะร่วมเสพ มีทุกข์จะร่วมต้าน”
“ตราบใดที่เราอยู่ด้วยกัน ต่อให้ติดอยู่ต่างเขตแดนแล้วยังไงล่ะ”
“ถูกต้อง กัปตัน ท่านไปไหน พี่ชายเหล่านี้จะไปด้วย”
“เฉินเฉียง อย่าได้คิดทิ้งข้าไว้เป็นอันขาด ก่อนพ่อบุญธรรมได้ตกตาย ท่านสั่งไว้ให้ข้าดูแลเจ้าให้ดี”
เฉินเฉียงยิ้มออกมาทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่พวกพ้องของตนพูดไปในทิศทางเดียวกัน
ไม่ต้องมีอะไรให้พูดคุยกันอีกเกี่ยวกับเรื่องนี้กับคนในกองกำลังของเขาที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาในช่วงไม่กี่ปีที่ผันผ่าน
ส่วนหยานเสวี่ยนั้น ด้วยการที่เธอนั้นไม่ได้สวมผ้าคลุมหน้าแล้ว เฉินเฉียงเองก็ไม่กล้าจะมองหน้าเธอตรงๆมากนัก
แต่ถึงแม้จะไม่เห็นสีหน้า แต่เขาก็รู้ดีว่าเธอต้องพูดออกมาแบบนี้
ยิ่งไปกว่าที่เฉินเทียนเว่ยได้สั่งเสียไว้ให้เธอดูแลเขา หากเธอไม่อยู่กับเฉินเฉียง เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปที่ไหนได้
“เหอ เหอ เหอ เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนตัดสินใจแล้ว ข้าเองก็คงจะไม่พูดพร่ำอะไรอีก”
“แต่ใน
