บทที่ 318 บ่มเพาะอย่างเงียบงัน
เมื่อเฉินเฉียงได้เห็นท่าทางค้านหัวชนฝาของฮูเตี๋ยนแล้ว เขาก็รู้ได้ทันทีว่าฮูเตี๋ยนห่วงความปลอดภัยของเขาอย่างที่สุด นี่ทำให้แม้แต่เขาไม่อยากก็ไม่อาจจะเมินเฉยได้
“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นข้าจะปล่อยให้ท่านเป็นผู้จัดการเรื่องนี้แล้วกัน”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก็ได้นั่งขัดสมาธิกับพื้น ก่อนที่จะปล่อยหยานเสวี่ย จางหยวนและคนอื่นๆออกมาจากโลกใบเล็ก
“กัปตัน”
หลังจากทุกคนได้ออกมาแล้ว เมื่อพบว่าตนเองอยู่ที่ใดต่างก็พากันมองเฉินเฉียงอย่างสับสน
“จางหยวน หยานเสวี่ย ข้าได้ให้ฮุยตู๋และอีกสามเผ่าพันธุ์ไปหาร่องรอยของฮั่นจุยในตอนนี้”
“พวกเราจะรออยู่ที่นี่เป็นเวลาครึ่งปี”
“ในระหว่างนี้ข้าขอให้พวกเจ้าเร่งการบ่มเพาะของตน พยายามยกระดับการบ่มเพาะให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วไปได้”
“หลังจากครึ่งปี พวกเจ้าต้องตามข้าไปที่ต่างเขตแดน”
เมื่อจางหยวนและพวกได้ยินก็รีบพยักหน้ารับแล้วนั่งลงบ่มเพาะในทันที
สำหรับจางหยวนและคนอื่นๆนั้น แม้จะยังสงสัยอยู่บ้างว่าต่างเขตแดนที่ว่าจะอันตรายสักเท่าใด แต่พวกเขาก็มั่นใจว่าเกินกว่าจะจินตนาการได้เป็นแน่
สำหรับพวกเขาแล้ว แม้เฉินเฉียงจะมีระดับการบ่มเพาะไม่สูง แต่ยังไงซะ เ