่นเลือดออกมากระจายไปทั่ว
“ท่านราชาสวรรค์”
เมื่อเห็นแบบนี้ หยานเสวี่ยรีบพุ่งเข้าไปประคองราชาสวรรค์ที่ทรุดตัวลงไว้ด้วยแขนของตน
ราชาสวรรค์ที่พึ่งจะกระอักเลือดไปนั้น อยู่ๆพลังชีวิตก็ลดฮวบลงไปราวกับลูกบอลที่โดนเจาะเป็นรูรั่วขนาดใหญ่
ในตอนนี้ เฉินเฉียงที่จ้องมองอยู่ไม่ไกล ก็ได้พบว่าหมอกไอดำที่อยู่รอบตัวราชาสวรรค์นั้น ได้ถูกปัดเป่าออกไปโดยสายลม
“ท่าน ท่านราชาสวรรค์”
หยานเสวี่ย ที่ประคองราชาสวรรค์อยู่นั้นก็รับรู้ได้ถึงเรื่องนี้ และนี่ก็เป็นครั้งแรกของเธอเช่นเดียวกันที่ได้พบเห็นใบหน้าที่แท้จริงของราชาสวรรค์
“ฮ่าฮ่าฮ่า พี่ต้าฮู่ เทียนเว่ยผู้นี้ขอบคุณพี่มากที่ทำให้ข้าผู้นี้ได้มีโอกาสพบเจอลูกของตนได้อีกครั้ง”
เมื่อเห็นหน้าตาอันหล่อเหลาและดูคุ้นเคยของราชาสวรรค์แล้ว หยานเสวี่ยก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังเฉินเฉียงในทันที
ในตอนนี้ เฉินเฉียงตกอยู่ในสภาพที่เรียกว่า ตกตะลึงจนอื้ออึงไปหมด
และเพียงคำว่าเทียนเว่ยหลุดออกมาจากปากของราชาสวรรค์ ห้วงความคิดของเฉินเฉียงก็ราวกับเกิดระเบิดจนสะเทือนเลื่อนลั่น ทั่วทั้งร่างนั้นสั่นเทาอย่างสับสนจนโอนเอน
เฉินเฉียงได้ค่อยๆพยายามก้าวข้าของตนที่หนักอึ้งไปหาราชาสวรรค์ที่อยู่ตรงหน้าทีละก้าว
พร้อมกับดวงตาที่มีน้ำไหลรินอย่างไม่ขาดสาย
ถึงแม้วิญญาณของเขาหาใช่คนบนโลกนี้ เป็นเพียงร่างกายของเขาเท่านั้นที่ถูกเรียกขานว่าเฉินเฉียง
แต่กระนั้น เขาก็ยังเป็นคนธรรมดาที่มีความคิดและจิตวิญญาณ
