บทที่ 303 กระบี่ทำลายล้าง
“ที่นี่รึ”
ในทันทีที่ค้างคาวเลือดพิษได้ร่อนลงพื้น มันก็ได้ไปหลบซ่อนหลังต้นไม้ที่อยู่ห่างจากสิ่งที่ถูกเรียกว่าถ้ำสามเมตร
“กวิ้กวกิ้ก”
“นายท่าน ย้อนกลับไปตอนนั้น ข้ายังเป็นเพียงทหารขั้นกลางอยู่”
“ในตอนนั้น ข้าเอง เมื่อได้รับรู้ว่ามีคนสู้กันอยู่ใกล้ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ ข้าจึงได้ซ่อนตัวเองอย่างไร้ตัวตนอยู่หลังไม้และใช้การตรวจจับด้วยเสียงเพื่อรับฟัง”
“แต่ข้าก็ไม่คิดว่าคนสามคนนั้นจะวิ่งมาที่นี่อย่างรวดเร็ว”
“และหนึ่งในนั้นคือท่านเองนั่นแหละ นายท่าน”
หลังจากพูดจบ ค้างคาวเลือดพิษเพลิงก็ได้เหลือบมองไปที่เฉินเฉียงที่กำลังมองมาที่มันโดยไม่พูดอะไรออกมา และนี่ทำให้ค้างคาวเลือดพิษได้เล่าต่อ
“แต่ด้วยการที่รู้นั้นมันเล็กเพียงสองคนก็ยังเข้าไปลำบาก นี่จึงทำให้ท่านไม่มีทางเลือก และทำได้เพียงออกมาคนเดียวและต่อสู้กับศัตรูที่ตามมาถึง
“แต่ศัตรูในครานั้นทรงพลังอย่างมาก และตัวท่านก็เหมือนจะหมดเรี่ยวแรงไปแล้ว”
“หลังจากนั้น ศัตรูที่ไล่หลังตามมาอีกละลอกมาจนถึงที่ตรงนี้ แต่ท่านก็ได้กลับเข้าไปหลบที่หลุมนั่นอีกครา แต่ยังไงก็ตาม ด้วยหลุมเพียงเท่านั้นก็ไม่เพียงพอที่จะให้คนสามคนหลบได้อยู่ดี”
“เป็นตอนนี้ที่ในทันทีที่ท่านเหยียบย่างเข้าไป หนึ่งในคนที่หลบซ่อนก็ได้ซัดไปที่หน้าอกของท่านอย่างไม่ทันตั้งตัว”
“ฟู่วววว”
“นายท่าน ข้าเองก็ได้เห็นฝ่ามือในครานั้นกับตาตัวเองว่ามัน
