บทที่ 284 คำพูด
“ท่านราชาสวรรค์ นี่เป็นความจริงเหรอคะ”
หยานเสวี่ยแสดงออกด้วยใบหน้าแตกตื่นในทันทีที่ได้ยินคำพูดของราชาสวรรค์ผ่านเสียงทางจิตวิญญาณ นี่ถึงกับทำให้เธอนั้นต้องถามย้ำออกมาอีกครั้งเลยทีเดียว
“มันเป็นเรื่องจริงอย่างไม่ต้องสงสัย หยานเสวี่ย เจ้าคิดว่าคนเช่นข้านั้นจะพูดออกมาเล่นๆเพียงเพื่อช่วยเจ้างั้นรึ”
“แต่…แล้ว..แล้วทำไมท่านไม่บอกเขาด้วยตัวเองล่ะคะ”
“ฮี่ฮี่ฮี่ หยานเสวี่ยเอ๋ย ข้านั้นมองดูเจ้าเติบโตมาแต่เล็ก ข้านั้นเชื่อว่เจ้ามีความสามารถในการตัดสินใจพอที่จะบอกเฉินเฉียงกับเรื่องนี้ในช่วงเวลาที่เหมาะสม”
“และก่อนที่จะถึงตอนนั้น ให้เขานั้นไตร่ตรองด้วยตัวเองไปก่อนถึงจะดีที่สุด”
“ไอ้เด็กนี้นั้นยังมีหนทางอีกยาวไกลที่ต้องเผชิญ สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าเขาจะตัดสินใจจะทำยังไง ก็ปล่อยให้เขาลงมือทำด้วยตัวเองไปก็พอ”
ราชาสวรรค์ได้ยกมือขึ้นเพื่อเป็นการตัดตอนหัวข้อสนทนาแล้วพูดต่อ “เอาล่ะ หยานเสวี่ย เจ้าไปที่ห้องทดลองแล้วถามผู้อาวุโสฉินให้หาสูตรยาโลกาหวนคืนซะแล้วเอามาที่นี่ พวกเราจะได้มอบให้เด็กนั่นยามที่เขากลับมา”
“ในการไปที่เกาะเอ้อเทียนของเขาในครั้งนี้นั้น เด็กนั่น นอกจากจะได้เมล็ดพันธุ์ของโลกใบเล็กมามากพอดูแล้ว เขายังได้ดอกไม้ร้อยสีสันมาอีกด้วย นี่ยังไม่ถึงเดือนดีด้วยซ้ำแต่เด็กนั้นก็สามารถประสบความสำเร็จได้ขนาดนี้ ช่างอยู่เหนือการคาดการณ์จริงๆ”
หากนับตามเวลาที่เว่ยหยวนตี้บอกเด็กนั่นไว้ล่ะก็ เขา
