แตะตัวมันเป็นอันขาด เพราะเป็นไปได้ว่าทั่วทั้งร่างของมันคืออาวุธ
แล้วพวกมันคือตัวอะไรกันแน่
เฉินเฉียงที่กำลังตกตะลึงอยู่นั้น ไม่ได้รับรู้เลยว่าตัวเขาในตอนนี้ถูกพบเจอโดยสิ่งมีชีวิตลึกลับที่ซ่อนตัวอยู่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงนั้นจะอยู่ห่างจากพวกมันร้อยกว่าเมตร แต่เจ้าหนวดประหลาดพวกนี้ก็เคลื่อนไหวได้เร็วมาก ในตอนนี้พวกมันราวกับเป็นเจ้าแห่งทะเล และนี่ทำให้บรรยากาศโดยรอบเปลี่ยนไปในทันที
ถึงแม้เว่าเฉินเฉียงจะมีความเร็วที่สูงล้ำ แต่ในตอนนี้ ตัวเขาเกือบจะถูกสัมผัสโดยหนวดเส้นหนึ่งไปแล้ว
หลังจากพยายามหลบการลอบโจมตีนี้จนได้ เพียงชั่วพริบตา เฉินเฉียงได้ใช้พลังเหนือมนุษย์ควบคุมสายน้ำระดับแปดของตนว่ายน้ำออกไปในระยะหนึ่งกิโลเพียงชั่วพริบตา จนในที่สุด เขาก็พ้นจากเขตก้นสมุทรของคาบสมุทรมังกรซ่อนแห่งนี้
อย่างไรก็ตาม หลังจากสงบจิตใจลงได้ เมื่อเฉินเฉียงนึกถึงฉากเมื่อครู่นี้อีกครั้ง เขาเองก็มีความรู้สึกว่า หากเขาใช้ความเร็วและทักษะที่ช่วยในการหลบซ่อนของตนแล้ว เขาน่าจะได้ดอกไม้ร้อยสีสันมาสักต้น
ตราบใดที่เขาไม่ไปสัมผัสหนวดประหลาดนั่น เขาก็ไม่น่าจะพบเจออันตรายแต่อย่างใด
และเพื่อให้มั่นใจยิ่งขึ้น เฉินเฉียงจึงได้ว่ายน้ำห่างจากก้นสมุทรไปอีกสองกิโลเมตร ก่อนที่จะนำธนูดำออกมา
หลังจากเหนี่ยวรั้งสายธนูจนสุดแล้วปล่อยออกไป ธนูไร้สีสองดอกพุ่งตรงไปยังกลางดงดอกไม้ร้อยสีที่อยู่ที่ก้นสมุทร
ถึงแม้ว่าลูกธนูไร
