บทที่ 257 ข้อตกลง
“ในเมื่อมีปัญหาที่แก้ไม่ได้แบบนี้ เฉินเฉียงเอ๋ย บางทีเจ้าก็ต้องเรียนรู้ที่จะต้องยอมรับให้มันเป็นไป”
“ไม่ว่าความขัดแย้งของทั้งสามพันธุ์จะเริ่มมาจากไหนก็ตาม แต่นั่นมันก็ทำให้ทั้งสามเผ่าพันธุ์ต้องต่อสู้กันมานับร้อยปี แม้คลื่นรุ่นใหม่จะเข้ามาแทนที่คลื่นลูกเก่าไปแล้ว แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความขัดแย้งนี้จืดจางลงเลยแม้แต่น้อย”
“ถึงแม้ว่าคำถามมากมายจะถูกแก้ได้ง่ายๆหากได้คำตอบ แต่กับคำถามแบบนี้ เจ้าอย่าได้ไปสนใจมันมากจะดีกว่า”
“คำถามแบบนี้รึ หึหึหึ ข้าไม่คิดเช่นนั้นนา” เฉินเฉียงส่ายหัวไปมาในทันที “หากจะให้ข้าพูดล่ะก็ มันก็คงเป็นความผิดมนุษย์มนาของมนุษย์กลายพันธุ์กระมัง”
“เฉินเฉียง นี่เจ้ากล้าดียังไงถึงได้กล่าววาจาไม่สุภาพต่อท่านราชาสวรรค์แบบนี้ นี่เจ้าคิดจะรนหาที่ตายจริงๆใช่ไหม”
“ไม่เอาน่า หยานเสวี่ย ให้เขาพูดต่อไป ข้าเองก็อยากจะได้ยินความคิดที่แหวกแนวของเด็กนี่เหมือนกัน”
เฉินเฉียงไม่ได้สนท่าทางดุร้ายของหยานเสวี่ยแม้แต่น้อยแล้วพูดต่อไป “แล้วไม่ใช่อย่างนั้นเหรอ”
“ตอนที่ข้าได้เข้าร่วมการประลองสี่สำนัก ข้าได้เห็นกระบวนการที่หลินฟานใช้ในการเปลี่ยนคนให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ในเขตแดนประลองนั่นเพื่อให้กลายเป็นสายลับมาแล้ว”
“แล้วทั้งสามคนนั้นก็ถูกข้ากำจัดทิ้งไป”
“ทั้งสามคนนั้นเปลี่ยนเป็นมนุษย์กลายพันธุ์หลังจากที่หลินฟานฝังแผ่นแก่นพลังงานเข้าไปในหัว”
“และด้วยการที่ทั้งสามถูกบังคับใ