ชาสวรรค์ไม่คิดจะถามเขาแล้วเนี่ยนะ
หรือว่าราชาสวรรค์จะคิดตัดใจไปแล้ว
ในตอนนี้ ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะรู้สึกดีใจ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็อดที่จะผิดหวังไปไม่ได้เหมือนกัน
ที่เขาดีใจนั้นก็เพราะราชาสวรรค์ไม่ได้ให้เขาพูดในสิ่งที่เขายังไม่ได้คำตอบที่แน่ชัดว่ามันคืออะไรกันแน่
แต่สิ่งที่เข้าผิดหวังก็คือเขานั้นคิดจะให้ข้อมูลเล็กๆน้อยๆเผื่อว่าผู้ที่มีความรู้มากมายอย่างราชาสวรรค์ จะช่วยเขาคลายปมคำถามในใจเหล่านี้ได้บ้าง
แต่ก็อีกล่ะนะ ในเมื่อเรื่องมันผ่านไปได้แบบงงๆ เขาเองคงก็ไม่คิดจะรื้อฟื้นมันขึ้นมาอีก
“ว่าแต่ เฉินเฉียง เจ้าคิดจะทำยังไงต่อในอนาคตกัน”
เมื่อปิดคำถามหนึ่งไป อีกคำถามหนึ่งก็ได้เริ่มขึ้นในทันที “ในตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเจ้าไม่ใช่มนุษย์กลายพันธุ์ ข้าก็คงไม่คิดที่จะให้ทำอะไรต่อไปอีกเหมือนกัน หรือจะให้เรียกว่าเจ้าและข้าไม่มีสิ่งใดติดค้างกันแล้วก็ได้”
“หากเจ้าต้องการจะอยู่ที่นี่ล่ะก็ เจ้าก็อยู่ได้ตามที่เจ้าต้องการ เมื่อใดก็ตามที่เจ้าอยากจะจากไป ข้าจะให้หยานเสวี่ยออกไปส่งเจ้า”
“ท่านราชาสวรรค์ นี่ท่านจะปล่อยข้าให้รอดออกไปจริงๆอ่ะ”
ก่อนที่เฉินเฉียงจะได้พูดคุยกับราชาสวรรค์นั้น เขาคิดถึงความเป็นไปได้มากมายที่ราชาสวรรค์คิดอยากให้เขากระทำ
เขาคิดว่าราชาสวรรค์จะรีดเค้นข้อมูลเกี่ยวกับเขตแดนจักรพรรดิจนหมดเปลือก คิดว่าราชาสวรรค์ยังคงจะให้เขาทำงานให้อยู่ หรือแม้กระทั่งให้เขาหาโอกาสเล่นงานราชาทั้งสามแห่งเผ่าพั
