ยินรายละเอียดของเฉินเฉียงแล้ว ราชาสวรรค์ก็พยักหน้าขึ้นมา “ดังนั้นอาวุธที่เจ้าต้องการก็คืออาวุธระยะไกลที่รองรับกับการใช้พลังจิตในการโจมตีสินะ ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ และข้าก็ทำได้ดีเสียยิ่งกว่าธนูดำของเจ้ามากนัก”
“ว่าแต่เจ้าเชื่อได้ยังไงว่าพลังจิตของเจ้านั้นจะสูงล้ำกว่าที่ธนูดำอันเก่าของเจ้าจะรองรับไว้ได้กัน”
“ข้ามั่นใจในเรื่องนี้อย่างมาก แล้วก็ตราบใดที่ท่านยอมทำธนูให้ข้า ข้าจะยินดียิ่งที่ได้ใช้มัน(ติดค้างครั้งใหญ่)” เมื่อเห็นว่าราชาสวรรค์มีท่าทางที่จะทำธนูให้เขาแถมยังจะดีกว่าเดิมเสียอีก เฉินเฉียงก็ดีใจขึ้นมา ก่อนที่จะตบหน้าอกของตนแสดงออกมาอย่างเบาใจ
“โอ้ ถ้าอย่างนั้นแล้วพลังจิตของเจ้าเป็นยังไงบ้างล่ะ” เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงมีท่าทีมึนงง ราชาสวรรค์ก็ได้อธิบายออกมา “ไม่เอาน่า หากว่าเจ้าต้องการให้ข้าทำธนูที่รองรับพลังจิตของเจ้า เจ้าก็ต้องบอกข้ามาว่าเจ้ามีพลังจิตที่แข็งแกร่งอยู่ในระดับใด ไม่อย่างนั้นข้าจะทำให้เจ้าถูกได้ยังไงล่ะ หรือว่าไม่จริง”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับและเข้าใจในทันที เขานิ่งคิดแล้วพูดออกมา “ท่านราชาสวรรค์ ในตอนนี้พลังจิตของข้านั้นสามารถส่งออกไปครอบคลุมพื้นที่ได้ประมาณสองพันสองร้อยเมตรเพียงเท่านั้น”
“แต่ข้าก็มั่นใจว่านี่เป็นเพียงระดับชั่วคราวเพียงเท่านั้น เพราะหลังจากนี้อีกไม่นานข้าจะทำให้มันขยายออกไปอีก นี่จึงเป็นเหตุผลที่ข้านั้นจำเป็นต้องขอให้ท่านราชาสวรรค์ช่วยผู้น้อยคนนี้ทำธน
