ยพันธุ์ทั้งหมดให้กับข้า”
“โอ้…อาจารย์ของเจ้ารึ เขาเป็นใครมาจากไหนกัน”
“ฮี่ฮี่ฮี่ ต่อให้ข้าพูดออกไปท่านก็คงจะไม่รู้จักกระมัง อาจารย์ของข้าเป็นคนในองค์กรฮุยตู๋”
“ฮุยตู๋รึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของเฉินเฉียง ราชาสวรรค์ก็ได้หัวเราดังลั่นกว่าก่อนหน้า จนทำให้เฉินเฉียงถึงกับขนลุกขนชันเลยทีเดียว
“เฉินเฉียง เจ้านี่น้า ยากที่จะไล่ต้อนเลยจริงๆ”
“ข้าขอถามหน่อยเถอะว่าตัวเจ้าน่ะรู้รึเปล่าว่าฮุยตู๋นั้นจริงๆแล้วคืออะไร แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่ามันตั้งอยู่ที่ไหน”
“ฮี่ฮี่ฮี่ แต่ก็อีกล่ะนะ เดี๋ยวพอข้าถามไป เจ้าก็คงจะตอบว่าเป็นความลับสุดยอด ไม่อาจเป็นเผยให้ข้ารับรู้ได้อีกใช่ไหมล่ะ”
“แต่ก็อีกล่ะนะ หากเจ้าใช้ข้ออ้างแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ในอนาคต หากมีใครสงสัยในเบื้องหลังของเจ้าอีกล่ะก็ เจ้าสามารถใช้ข้ออ้างนี้ได้อย่างสบายใจเลย”
“นั่นก็เพราะนอกจากที่จะไม่มีใครกล้าหือกล้าอือกับฮุยตู๋แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคือจะไม่มีใครกล้าที่จะเอ่ยถึงเรื่องที่เจ้ามีพลังเหนือมนุษย์อีก”
“เอาล่ะ เฉินเฉียง ในเมื่อเจ้านั้นไม่อยากจะตอบ ข้าก็จะไม่คาดคั้นเจ้าในเรื่องนี้ก็แล้วกัน”
“กับความลับของพลังของเจ้านี้เก็บเอาไว้กับตัวได้เป็นดีที่สุดแล้ว”
“แต่นั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง ส่วนไอ้ความลับของเขตแดนจักรพรรดินั่นเจ้าเองก็คงไม่ใช่ว่าจะคิดที่จะไม่บอกข้าเหมือนกันนา”
เฮ้ออออ ในที่สุดก็มาถึงเรื่องนี้จนได้
เมื่อเฉินเฉียงออกมาแล้วยังพบหยางเสวี่ยตั
