บทที่ 249 ค้น
ต่อให้เว่ยหยวนตี้ไม่ได้ยินคำพูดนี้ยังไงซะเขาก็อยู่ฝั่งเฉินเฉียงอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้นคือลูกสาวของเขาเองย่อมต้องมีปัญหาแน่ๆหากเขาคิดเป็นอื่น นี่จึงทำให้เขาพูดออกมาในทันที “ข้าคิดว่าควรทำตามที่เฉียวกังพูดซะ เรื่องมันจะได้จบๆไป”
คำพูดของเว่ยหยวนตี้แม้จะน้อยคำแต่ชัดเจนในความคิด เขาไม่เชื่อว่าเฉินเฉียงจะได้เหยียบย่างเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิมาก่อน
เขาเองก็ได้ยินมาตามน้ำเสียงของฮั่นจุยแล้วว่าไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเฉียวกัง ยิ่งไปกว่านั้นคือพวกเขาก็เห็นกลับตาว่าเฉินเฉียงหายตัวไปในวันนั้นต่อหน้าต่อตาหลังจากเขตแดนได้ปิดตัวลง แล้วเขาจะเข้าไปในขณะที่ราชาทั้งสามแห่งสภาสูงไม่รับรู้ได้ยังไงกัน
ส่วนจ้าวลี่ในตอนนี้นั้นอยากจะหักคอเฉียวกังทิ้งเสียแต่ตรงนี้
อยู่ไอ้หมอนี่ก็ออกมากล่าวหาเฉินเฉียงทั้งๆที่ไม่มีอะไรในมือนอกจากปากเปล่า ไม่เพียงจะเดินเข้าหาความตายด้วยตัวเองแล้ว นี่ไม่ได้ต่างไปจากลากเขาไปตายด้วยเลยสักนิด
อย่างไรก็ตาม นี่เขาจะถือว่าเป็นความเมตตาสุดท้ายของเขาแล้ว หลังจากนี้เขาจะตัดขาดกับเฉียวกังในทันที โดยหวังเพียงว่าฮั่นจุยจะยังไม่รู้สึกแย่ในตัวเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ เรียกได้ว่าการกระทำของเฉียวกังในครั้งนี้ไม่ได้ต่างไปจากการลากเขาเข้าไปในกองเพลิงแม้แต่น้อย
เมื่อคิดได้แบบนี้ จ้าวลี่ก็ได้พูดออกมา “ข้าคิดว่าจำเป็นต้องคืนความเป็นธรรมให้เฉินเฉียงให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เราควรต
