กเม่ยหลัวหลันและอีกสามคนที่อยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางแล้ว คนที่รับรู้ความลับนี้มาควรจะเป็นอีกแปดคนที่เหลือ
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉียวกังแล้วนั้น คนในกองกำลังเทียนเว่ยต่างก็มองหน้ากันไปมาในทันที พวกเขาทำท่าราวกับไม่รู้เรื่องนี้แล้วพูดออกมา “ข้าไม่เห็นรู้เลยว่าคนในกองกำลังของข้านั้นมีคนรับรู้ความลับของบันไดแห่งสรวงสวรรค์ นี่เจ้ามั่วรึเปล่า”
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว ฮั่นจุยก็ทำได้เพียงหันไปมองเฉียวกังแล้วถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึก “เฉียวกัง อย่าให้ข้าต้องคาดเดา บอกมาว่าคนผู้นั้นเป็นใคร”
“ได้ครับท่าน” เฉียวกังเองก็ได้วางท่าต่อหน้าจางหยวน ก่อนที่จะพูดออกมา “ไม่สิ นายพลของกองกำลังเทียนเว่ยหายไปคนหนึ่ง คนที่พบเป็นมันผู้นั้น กัปตันของพวกมัน เฉินเฉียง”
“คุณหนูเว่ยและจางหยวนเองก็เห็นว่าเป็นเฉินเฉียงที่ได้รับความลับของบันไดสู่สรวงสวรรค์ในตอนนั้น”
“จางหยวน กัปตันของแกเฉินเฉียงมันไปอยู่ที่ไหน”
“เจ้าคิดจะหากัปตันข้าเหรอ” จางหยวนถามออกมา “เฉียวกัง หากเจ้าคิดจะหากัปตันของข้าก็คงต้องลองมองหาดูเองแล้วล่ะ เพราะตั้งแต่พวกข้าเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิ พวกเรานั้นรออยู่ที่ทางเข้าตั้งนานแต่สุดท้ายจนทางเข้าเขตแดนปิดลงไป กัปตันของเราก็ไม่ได้เข้ามา ท้ายที่สุดแล้วเมื่อกัปตันไม่ได้เข้ามา พวกเราจึงต้องเคลื่อนไหวกันเองเพียงเท่านั้น”
“แล้วไอ้เรื่องที่เจ้าบอกว่าเห็นกัปตันของพวกเรานั้นมันจะเป็นไปได้ยังไง”
“หากกัปตั
