ตว์ประหลาดจะพูดภาษามนุษย์ไม่ได้ แต่พวกมันนั้นเข้าใจภาษามนุษย์เป็นอย่างดี
หลังจากได้ยินดังนี้ เหล่าสัตว์ประหลาดมีท่าทีกระวนกระวาย บ้างรีบหันไปมองวานรสี่แขนเพศเมียที่อยู่ข้างหลัง บ้างเอาร่างกายของตนมาปิดกั้นเส้นทางเอาไว้ พวกมันส่งเสียงร้องกันไปมาอย่างระงม บางตัวส่ายหัวไปมาและมองไปที่กัปตันลี่และพวกราวกับจะเป็นฝ่ายต้องการกินเลือดกินเนื้อแทน
กลุ่มของกัปตันลี่ผู้นี้มีนายพลวิญญาณขั้นสูงอยู่สามคน ที่เหลือล้วนแล้วแต่อยู่ในระดับขั้นกลาง
ส่วนอีกฝั่งหนึ่งนั้น เหล่าสัตว์ประหลาดมีตัวที่อยู่ระดับนายพลขั้นสูงเพียงตัวเดียวเท่านั้น ส่วนที่เหลือเองก็มีทั้งขั้นกลางและขั้นต้น นี่จึงยากที่พวกมันจะต่อกรกับกลุ่มของกัปตันลี่ได้
“พี่น้อง จะยืนมองทำซากอะไรกันอีกล่ะ ถ้าพวกเจ้าอยากกินไอ้เนื้อสัตว์ประหลาดพวกนี้ล่ะก็จงเข้าไปฆ่าพวกมัน” หลังจากพูดจบ กัปตันลี่ได้โจนทะยานนำกลุ่มคนกว่าอีกสามสิบคนสร้างสนามรบขึ้นมา
เฉินเฉียงที่อยู่บนอากาศในตอนนี้ อยู่ๆก็ได้ส่ายหัวไปมาพลางถอดถอนลมหายใจ “เฮ้อ ไม่คิดเลยจริงๆว่าแม้แต่สัตว์ประหลาดเองก็ยังมีสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งอยู่ด้วย นี่ยากที่จะได้เห็นนัก”
หยานเสวี่ยที่ได้ยินก็ได้หันไปมองเฉินเฉียงแล้วถามออกมา “นี่เจ้าเข้าใจภาษาสัตว์ประหลาดด้วยรึ”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับแล้วพูดออกมา “วานรสี่แขนเพศเมียนั่นได้บอกให้สัตว์ประหลาดตนอื่นหลบหนีไปเพื่อเอาชีวิตรอด ส่วนสัตว์ประหลาดตัวอื่นนั้นยินดีพลีช
