ฉิงเชินและคนอื่นๆต่างก็ต้องนิ่งอึ้งไป
เป็นไปได้ไหมว่ามนุษย์กลายพันธุ์เองก็มีความขัดแย้งภายในเหมือนกัน
หากเป็นอย่างนั้นจริงนี่คือโอกาสที่ยิ่งใหญ่ของพวกเขา
หลู่ฟางใช้โอกาสนี้มองตาเว่ยฉิงเชิน ก่อนที่จะส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณให้คนอื่นๆเพื่อบอกให้เร่งฟื้นฟูร่างกายของตน
เฉินเฉียงที่อยู่ในอากาศนั้นก็ได้ใช้กระแสจิตรอบเข้าไปตรวจสอบแหวนของมนุษย์กลายพันธุ์ที่เขาพึ่งฆ่าไปก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน
“เหอะ ราชาฉินเว่ยของพวกเจ้านั้นช่างขี้เหนียวนัก นี่เขาให้แผ่นแก่นพลังงานพวกเจ้ามาเพียงเท่านี้ มิน่าล่ะพวกแกถึงได้ชวนข้าร่วมทำภารกิจ เป็นเพราะพวกแกนั้นอ่อนด้อยนี่เอง เหม็นกลิ่นสาบพวกขี้เหนียวชะมัด ”
หลังจากพูดจบ เขาก็ได้เก็บหวานนี้เข้าไปในแหวนเก็บของของตน ก่อนที่จะสลัดเลือดบนมือออกไปอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ “หลิวหมิง แกเองก็บอกว่าอยากเห็นความสามารถของนายท่านผู้นี้ไม่ใช่รึไง แกเองก็ลองดูได้นะ แต่บอกไว้ก่อนนะว่าอย่างแกน่ะ ไม่ใช่ขี้มือของข้าผู้นี้”
ใบหน้าของหลิวหมิงนั้นเปลี่ยนไปอย่างหนักเมื่อได้ยิน แม้แต่มนุษย์กลายพันธุ์ตนอื่นเองก็ยังต้องหวาดกลัวจนถอยหนีไปสองสามก้าว
นั่นก็เพราะมนุษย์กลายพันธุ์ที่พึ่งจะตกตายไปนั้นเป็นหนึ่งในตนที่แข็งแกร่งที่สุดในกองกำลังของมนุษย์กลายพันธุ์กองนี้ เอาจริงต่อให้เฉินเฉียงไม่ได้ใช้ทักษะหลบหนีแสงออกมาล่ะก็ พวกมันยังพอจะตอบโต้ได้บ้าง แต่เมื่อเป็นแบบนี้แล้ว หากเฉินเฉียงคลั่งขึ้
