ก่นพลังงานออกมาจากแหวนเก็บของของตนและโยนให้เฉินเฉียง
หลังจากรับแผ่นแก่นพลังงานมาแล้ว เฉินเฉียงได้มองไปที่นายพลทักษะพิเศษตนอื่นแล้วพูดออกมา “แล้วของเจ้าล่ะ ส่งแผ่นแก่นพลังงานของพวกเจ้ามาให้ข้าทั้งหมดนั่นแหละ”
“ห้ะ” หลิวหมิงอุทานออกมาอย่างโกรธเคือง “นายท่านหลิวหลาง นี่ท่านหมายความว่ายังไง”
เฉินเฉียงได้หันขวับไปมองหลิวหมิงอย่างเดียดฉันท์ และพูดออกมาด้วยเสียงที่เย็นยะเยือก “หลิวหมิง ข้าขอถามหน่อยว่านับแต่เข้ามาในมิติจักรพรรดิแห่งนี้ เจ้าได้ใช้แผ่นแก่นพลังงานไปเท่าไหร่แล้ว”
หลิวหมิงนิ่งอึ้งไป ก่อนที่จะตอบคำถามออกมาอย่างงงๆ “เรียนตามตรง พวกเราได้ใช้ไปแล้วสามสิบสองแผ่นเท่านั้น”
“สามสิบสองแผ่นเหรอ” เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงยิ้มเยาะออกมาอย่างดูแคลนแบบสุดๆ “หากนายท่านผู้นี้เดาไม่ผิด ทั้งสามสิบสองแผ่นนั่นส่วนใหญ่ถูกฝังไว้ในร่างของเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ตกตาย ถูกต้องรึเปล่า”
“เอ่อออออ นายท่าน ท่านเข้าใจได้อย่างแจ่มชัด ทั้งหมดล้วนเป็นเช่นนั้น”
“ขยะ” เฉินเฉียงสบถออกมาอย่างดังลั่น
“ทำไมเผ่าพันธุ์มนุษย์กลายพันธุ์ถึงต้องมีไอ้พวกสมองหมูแบบเจ้าเยอะแยะนัก”
“แผ่นแก่นพลังงานที่แสนล้ำค่าขนาดนั้นแต่แกกลับเอาไปฝังในร่างที่ตายแล้วเนี่ยนะ”
หลิวหมิงเริ่มจะตระหนักรู้ในความผิดของตนแต่ก็ยังคงพยายามแก้ตัวออกมา “นายท่านหลิวหลาง เรื่องนี้จะโทษพวกเราก็ไม่ได้นัก พวกมนุษย์ทั้งหมดนั้นล้วนแล้วแต่อยู่ในระดับนายพลวิญญาณ แค่ได้ฝั
