มายหลายครั้งว่าทุกครั้งที่เปิดจุดชีพจรลับได้ พวกเรานั้นต้องขัดเกลาอย่างดี ด้วยวิธีนี้จะทำให้การทะลวงจุดในแต่ละครั้งจะมีประประโยชน์ในการทะลวงข้ามขั้นอย่างแท้จริง”
“หลังจากที่พวกเจ้าทะลวงจุด จะดีที่สุดหากว่ามันนั้นมีความสมดุลในการต่อสู้ มีเพียงวิธีนี้เท่านี้ที่จะมีโอกาสชนะสัตว์ประหลาดหรือพวกมนุษย์กลายพันธุ์”
กับเรื่องนี้เองนั้นกองกำลังเทียนเว่ยเองก็รับรู้ดีอยู่แล้ว
เพียงแต่ว่ากองกำลังเทียนเว่ยนั้นขาดแคลนทรัพยากรในการบ่มเพาะ เพียงแค่จะเป็นจุดชีพจรลับได้สักจุด พวกเขาก็ใช้ทรัพยากรจนหมดเกือบจะไม่เหลือ
นี่ทำให้ทุกคนที่ได้ยินคำเตือนของทั้งเฉินเฉียงและเจิ้งยี่ต่างก็พยักหน้าอย่างแข็งขัน
หนึ่งคืนผ่านไป เฉินเฉียงยังคงเป็นคนลาดตระเวนให้กับกองกำลัง
เพียงแต่หลังจากผ่านไปไม่ถึงสิบห้านาที เฉินเฉียงให้ทุกคนหยุดเคลื่อนไหว
“รองกัปตัน พวกเราควรจะไปดูหน่อยรึเปล่า” หลิวซวนเอ๋อได้เข้าไปถามข้างจางหยวนด้วยเสียงเบาๆ
จางหยวนส่ายหน้าและตอบกลับไป “ไม่ ในเมื่อพวกเราเลือกที่จะเชื่อในตัวเฉินเฉียงแล้วพวกเราจะต้องทำตามคำสั่งของเขาเพื่อเลี่ยงปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ”
ในเมื่อทุกคนนั้นต่างก็ถือว่าเฉินเฉียงเป็นหัวหน้า จางหยวนจึงยึดมั่นในคำสั่งของเฉินเฉียงอย่างเต็มพิกัดไม่ขาดตก
และนี่คือเหตุผลว่าทำไมเฉินเฉียงถึงยังให้จางหยวนเป็นรองกัปตันต่อไป
ถึงแม้ทุกคนจะกังวลว่าเฉินเฉียงเป็นอะไรไปก็ตาม แต่ด้วยคำสั่งของจางหยวนเอ
