าจะสู้กับพวกมันตรงๆจริงๆเหรอ”
เฉินเฉียงได้มองไปที่หลางซานเอ๋อนิ่งๆก่อนที่จะพูดออกมา “อย่าได้ลืมว่าพวกเรานั้นเข้ามาในเขตแดนจักรพรรดินั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ใช่การหาสมบัติ แต่เป็นการฆ่าล้างสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์”
“และนี่คือการต่อสู้ครั้งแรกของกองกำลังเทียนเว่ยของพวกเรา เจ้าเองก็ควรจะแสดงศักยภาพออกมาอย่างเต็มที่”
ถึงแม้พวกเขานั้นจะชื่นชอบการต่อสู้อยู่เป็นนิจอยู่แล้ว แต่คำพูดของเฉินเฉียงนั้นกับทำให้ทั้งกองกำลังนั้นรู้สึกคันไม้คันมือยิ่งกว่าเดิม
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเฉียง หลางซานเอ๋อก็รีบพยักหน้าอย่างเร็วรี่
“กัปตัน แล้วพวกเราจะเริ่มกันตอนไหนดี”
เมื่อได้ยินว่าศัตรูนั้นอยู่ในระดับเดียวกัน นี่ทำให้จิตวิญญาณนักสู้ของเจิ้งยี่พุ่งสูงขึ้นไปด้วย เขาจับจ้องไปที่เสือดาวมีปีกพร้อมกับถือดาบทองคำในมือแน่น
“เอาน่า เจิ้งยี่ เสือดาวนั่นข้ายกให้เจ้า”
“แล้วก็คนอื่น จำที่ข้าพูดก่อนหน้านี้ไว้ให้ดี พวกเจ้าไม่ควรจะส่งเสียงดัง ใช้การสื่อสารทางจิตวิญญาณเพียงเท่านั้น ด้วยวิธีการนี้จะไม่ทำให้พวกเรานั้นต้องเปลืองแรงมาก”
“คอยดูสัญญาณมือของข้าให้ดี เมื่อถึงตอนนั้นทุกคนค่อยลงมือ”
หลังจากพูดจบ เฉินเฉียงได้มองหน้าทุกคนก่อนที่จะดำดินไปประดุจดั่งงูที่เลื้อยไปตามดินค่อยๆคืบคลานเข้าใส่กลุ่มของสัตว์ประหลาดผ่านการขุดดิน
เมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากพวกมันประมาณสองร้อยเมตรเห็นจะได้ เฉินเฉียงได้พาทุกคนมาแอบและส่งเสียงผ
