บทที่ 184 พลังสีเทา
หลังจากอธิบายออกมาแล้ว เว่ยหยวนตี้ได้ถามออกมาด้วยรอยยิ้มแหย่ๆออกมา “ว่าไง รู้สึกเสียดายแล้วล่ะซี้”
เฉินเฉียงได้ส่ายหน้าไปมาในทันทีและพูดออกมา “ข้าไม่นึกเสียใจกับสิ่งที่ข้าได้ตัดสินใจไปแล้วหรอกครับ ยิ่งไปกว่านั้นคือ เจิ้งยี่นั้นสมควรไปถึงระดับกึ่งราชานี้ก่อนข้าอย่างแน่นอน ข้าเองยังไม่ก้าวเข้าสู่ระดับกลางเลยด้วยซ้ำ”
“กว่าจะถึงเวลานั้น ข้ายังต้องผ่านอะไรอีกมากมายนัก เมื่อถึงเวลาแล้วค่อยว่ากันอีกทีก็แล้วกัน”
ไม่ใช่ว่าเฉินเฉียงนั้นจะไม่ได้อยากได้เคล็ดวิชานี้ แต่ยังไงซะ เขาเชื่อว่าเมื่อถึงเวลานั้น เจิ้งยี่ย่อมไม่หวงแหนเขาอย่างแน่นอน
ท่าทางของเฉินเฉียงนั้นอยู่เหนือกว่าที่เว่ยหยวนตี้และเว่ยฉิงเชินคิดไว้มากนัก อย่างไรก็ตาม เขาเองก็ไม่คิดจะแกล้งเฉินเฉียงเรื่องนี้อีกต่อไป เขาเปลี่ยนเป็นถามเรื่องของหยานเสวี่ย
เรื่องนี้ค้างคาใจของเขาเป็นอย่างมาก ในฐานะที่เขาเป็นผู้นำกองกำลังเพียงหนึ่งเดียวแห่งเขตกันหนัน เขาย่อมต้องรู้ความจริงทั้งหมดถึงจะรายงานให้กับผู้บัญชาการสูงสุดได้ หลังจากนั้นจึงค่อยช่วยกันคิดตัดสินใจต่อไปในอนาคต
อย่างไรก็ตาม เขานั้นก็ยังไม่ได้ข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์จากเฉินเฉียงมากมายนัก
“เฉินเฉียง เจ้ารู้รึเปล่าว่าองครักษ์หยานคนนั้นแม้จะเป็นเพียงระดับนายพลวิญญาณขั้นสูง แต่เธอนั้นกลับสามารถทำลายมิติประลองนั่นได้ด้วยการลงดาบเพียงไม่กี่ทีเท่านั้น”
“แม้แต่ระดับกึ่งราชาที่
