งเขาได้มากกว่าเดิม
แต่หากเขานั้นใช้กำลังบังคับ ผลที่ออกมานั้นย่อมไม่ดีอย่างแน่นอน เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินเฉียงก็รีบยิ้มออกมาโดยไว
“ศิษย์พี่เจิ้ง การที่ข้าช่วยท่านเอาไว้นั้น แน่นอนว่าเป็นเพราะข้านั้นเชื่อใจท่านอย่างหมดใจ”
“แต่ท่านไม่ลองคิดถึงมุมมองฝั่งข้าดูล่ะ หากอยู่ๆไอ้พวกนั้นมันมีวิธีควบคุมแผ่นแก่นพลังงานในหัวของท่านขึ้นมาได้ เมื่อถึงเวลานั้น ท่านคิดว่าข้าจะสามารถฆ่าท่านได้โดยง่ายรึยังไง”
“แล้วหากเกิดเรื่องแบบนั้นจริง ข้ายังมีหน้าไปสู้เผ่าพันธุ์มนุษย์อยู่อีกเหรอ”
“แต่จะว่าไป ข้าคิดว่าท่านเองก็เกลียดชังมนุษย์กลายพันธุ์อย่างหนักอยู่ เรื่องนี้ถูกต้องสินะ”
“แล้วท่านไม่ต้องการมีชีวิตอยู่ดีและฆ่าล้างมนุษย์กลายพันธุ์เพื่อแก้แค้นให้พ่อแม่และตัวเองแล้วอย่างนั้นเหรอ”
คำพูดนี้ราวกับเป็นการจี้ตรงจุดของเจิ้งยี่ในทันที
นั่นก็เพราะเหตุผลที่เขานั้นยังคิดจะมีชีวิตอยู่นั้นมีเพียงการฆ่าล้างมนุษย์กลายพันธุ์ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้เพื่อแก้แค้นให้กับตัวเขาและพ่อแม่จริงๆ
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เจิ้งยี่ไม่มีทางเลือกอีก เขาได้ก้มหัวยอมรับแล้วพูดออกมา “ก็ได้ เฉินเฉียง ถือว่าเจ้านั้นกล่อมข้าสำเร็จ”
“บอกข้ามาว่าเจ้าจะสอดส่องข้าได้ยังไง”
เฉินเฉียงนั้นในตอนนี้ในใจเต็มไปด้วยความปรีดาแต่ภายนอกเขายังคงนิ่งเฉยและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลึก “ง่ายมาก ติดตามข้าและเข้าร่วมกองกำลังเทียนเว่ย”
“ห้ะ แต่ข้าเป็นคนของตึ
