บทที่ 155 เต็มพิกัด
ในขณะที่เฉินเฉียงกำลังประหลาดใจกับจุดชีพจรที่เปิดขึ้นมาเองโดยไม่ได้ทำอะไรนี้ ทำให้เขาสูญเสียการควบคุมพลังจิตไป และเป็นตอนนี้ที่ทำให้เขาเผลอเพิ่มไฟเข้าไปอีก และนี่ทำให้อุณหภูมิในเตาปรุงยาของเขาเพิ่มสูงขึ้นจนทำให้การปรุงดอกไม้กินคนกับดอกดาราจันทราเสร็จสิ้นลง
-มาพลาดเอาตอนนี้เนี่ยนะ-
เฉินเฉียงได้มองไปที่เตาปรุงยาที่ว่างเปล่าของเขาอย่างเซ็งจิต
แต่เดิมเขามีดอกไม้กินคนเพียงสี่ดอก และตอนนี้เขาเหลือเพียงสามเท่านั้น
เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดซ้ำอีก เฉินเฉียงแก่นคริสตัลออกมาสิบชิ้นแล้วดูดซับมัน หลังจากผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ เมื่อจุดชีพจรลับที่สิบของเขาถูกเติมแล้วเขาจึงได้ทำการปรุงยาต่อ
ในตอนนี้เขาไม่คิดจะทำเป็นเล่นและเพียงลองทำดูแบบครั้งก่อนอีกต่อไป เข้าใช้สมาธิอย่างมาก จนในที่สุดเขาก็ปรุงยาเสริมสร้างจิตวิญญาณระดับสมบูรณ์ขึ้นมาได้
เขาหยิบยาเสริมจิตวิญญาณที่พึ่งปรุงเสร็จออกมาจากเตาและกินมันในทันที ตอนนี้ทั่วทั้งร่างของเขานั้นรับรู้ได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้น เขารู้สึกได้ว่าพลังจากยาเสริมจิตวิญญาณได้แปรเปลี่ยนไปเป็นค่าพลังจิตของเขา
“แต่กินไปได้เพียงเม็ดเดียว ค่าพลังจิตของข้าก็เพิ่มถึงสี่สิบสามแต้มเลยแฮะ”
เฉินเฉียงได้ลืมตาตื่นขึ้นมาในทันทีที่รู้ตัวและดีใจอย่างที่สุด
แถมการหลอมยาเม็ดนี้เขายังไม่ได้ใส่พลังจากแก่นคริสตัลที่ได้จากเหยี่ยวดาราพวกนั้นเข้าไปด้วย
ในตอนนี้ หลังจากรับรู้ผลของยา
