ไปเล็กน้อย
ที่ด้านนอกบนป้ายแสดงคะแนนนั้น เหล่าผู้นำแห่งกันหนันและสี่สำนักกว่าร้อยคนต่างพูดคุยกันเมื่อเห็นตารางคะแนนที่แสดงออกมา
ตรงที่นั่งประธาน เว่ยหยวนตี้ที่จ้องมองไปยังรายชื่อที่ไม่ว่ามองไปกี่ครั้งชื่อที่เขาจับจ้องไว้มันก็ยังไม่เปลี่ยน นี่ทำให้เขาเผยรอยยิ้มกริ่มออกมาในทุกๆครั้งไป
“พี่เฉียน พี่รู้สึกยังไงบ้างที่เห็นเฉินเฉียงอยู่อันดับหนึ่งในทันทีที่เขาได้เข้าไปกัน”
หลัวเฟิงที่เป็นผอ.สำนักเสือขาวได้ยิ้มออกมาในทันทีที่ได้ยิน “ท่านเว่ย ท่านไม่สังเกตหรือว่าคะแนนของเฉินเฉียงนั้นเพิ่มที่ละหนึ่งเพียงเท่านั้น นั่นหมายความว่าเขานั้นเก็บสมุนไพรเพียงอย่างเดียวจึงได้แต้มคะแนนมาเท่านั้น”
“หากเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานเขาจะต้องเป็นเป้าหมายจากคนอื่น”
เมื่อเฉียนฟู่และเว่ยหยวนตี้ได้ยินความปากดีของหลัวเฟิง เขาก็ได้ก้มหัวต่ำก่อนกระซิบกับเว่ยหยวนตี้ “ท่านเว่ยน่าจะยังไม่รู้ นอกจากระดับการบ่มเพาะแล้ว เฉินเฉียงนั้นคือนักเล่นแร่แปรธาตุที่มีความสามารถสูงล้ำ แถมเขายังมีการรับงานอดิเรกปรุงยาให้ศิษย์คนอื่นในสำนักอีก”
“มันก็เป็นจริงอย่างว่าที่พี่หลัวเขาพูดออกมานั่นแหละ นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น พวกศิษย์ที่เข้าไปข้างในเองก็ดูเหมือนว่ายังไม่เจอสัตว์ประหลาดเท่าไหร่นัก”
“อีกไม่นานเฉินเฉียงก็คงจะได้ตกเป็นเป้าหมายของผู้คนสักที หึหึหึ”
ถึงแม้ว่าคำพูดของเฉียนฝู่นั้นจะแสดงออกมาอย่างเคารพ แต่สำเนียงแห่งความมั่นใจ
