บทที่ 132 แผนการล้มเหลว
ด้วยวิธีเดียวกันนี้ เฉินเฉียงก็ได้ทยอยฆ่ามนุษย์กลายพันธุ์อีกสิบสองตนไปจนหมดสิ้น แต่ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ไม่พบว่ามีใครที่มีพลังซ่อนตัวจากแสงเลยสักตนเดียว โดยมนุษย์กลายพันธุ์ตนสุดท้ายที่เขาได้ฆ่าไปนั้นก็คือหลิวหลางที่มีพลังเหล็กไหล
นี่หมายความว่ามนุษย์กลายพันธุ์ตนแรกที่เขาได้ฆ่าไปนั้นก็คือตนที่มีทักษะซ่อนตัวจากแสง
เมื่อได้คำตอบแล้ว หลังจากสังหารหลิวหลางไปได้แล้วเขาก็ไม่เหลือความลังเลที่จะดูดกลืนแผ่นพลังงานอีกต่อไป
ด้วยการที่ทักษะการขุดดินของเขานั้นฆ่าได้อย่างไร้ร่องรอย ความจริงแล้วในการสังหารมนุษย์กลายพันธุ์เหล่านี้ เขาไม่จำเป็นต้องใช้ทักษะนี้แต่อย่างใด แต่ที่เขาใช้ทักษะนี้ในการสังหารเพราะมันช่วยปิดบังตัวตนของเขาได้เพียงเท่านั้น
หลังจากเฉินเฉียงได้นำแผ่นพลังงานที่ได้จากการสังหารมนุษย์กลายพันธุ์ตนแรกออกมาแล้ว เขาก็ได้นำมันไปวางที่มือขวาและดูดซับในทันที
และในทันทีนี้เอง ทักษะซ่อนตัวจากแสงของเขาก็ยกระดับจากหนึ่งเป็นสามในทันที พร้อมค่าพลังงานที่สุดท้ายแล้วมาหยุดที่ เก้าพันสองร้อยหน่วย
“หากดูจากก่อนหน้านี้ ในตอนนี้ทักษะซ่อนตัวจากแสงสมควรทำให้เราล่องหนได้อย่างน้อยๆก็สองวินาทีรึเปล่านะ”
เฉินเฉียงนั้นยังจดจำได้เป็นอย่างดีว่าตอนที่เขาลองใช้ทักษะซ่อนตัวจากแสงระดับหนึ่งนั้นมันได้สูบพลังงานสายเลือดของเขาแห้งหมดไปหนึ่งจุดชีพจรเพียงครั้งเดียว นี่ทำให้เข้านั้นไม่รีบจะทดสอบแต่อ