ก่อนที่จะคลานจากพื้นดินและเปิดบอลไขเคลือบที่ราชาสวรรค์ให้เขามา
ในขณะเดียวกัน ไม่ห่างจากสถานที่ที่เฉินเฉิยงจากไปนั้น ร่างอรชรอ้อนแอ้นร่างหนึ่งก็ได้ปรากฏขึ้นมา คนคนนี้คือองครักษ์ของราชาสวรรค์ หยานเสวี่ย
เธอเปิดกำลังสื่อสารของตนที่ข้อมูลพร้อมใบหน้าที่บูดบึ้งและพูดออกมา “นายท่าน ตงเจี๋ยนนั้นมีปัญหาจริงๆ”
“ในทันทีที่เขามาถึงภาคกลาง เขาได้สังหารเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ทั้งสิบสามคนที่ถูกส่งไปทำภารกิจลอบเข้าตึกจอมพลฮัวจ้งจนหมด”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือชายคนนี้มีทักษะประเภทปฐพีที่สูงล้ำ และในตอนนี้เขาน่าจะกำลังไปหาหลินเสี่ยวและเด็กๆของเราทั้งยี่สิบคนแล้ว อีกทั้งความตื่นตัวและความเร็วของเขานั้นสูงล้ำอย่างน่าตกตะลึงอีกด้วยค่ะ”
“นายท่านจะให้ข้าทำเช่นไรดี”
“ข้าควรจะกำจัดเขาก่อนที่จะไปถึงหรือไม่”
“ฮี่ฮี่ฮี่ อย่างที่คิดจริงๆ”
“หยานเสวี่ย เจ้าไม่ต้องทำอะไร เจ้าแค่ติดตามดูเขาไว้ก็พอ คราวนี้อย่าให้เขาจับได้ล่ะ”
“ได้ค่ะนายท่าน”
หยานเสวี่ยได้ปิดกำไลสื่อสารและหายไปในชั่วพริบตา
….
“อาณานิคมทะเลสาบกระจก…เหรอ”
หลังจากมองสถานที่ในบอลไขเคลือบแล้ว ประกายแสงที่เย็นยะเยียบก็ได้ฉายออกมาจากสายตาของเฉินเฉียงที่กำลังมองทอดผ่านผืนแผ่นดินไปไกล
สองวันถัดมา ในที่สุดเฉินเฉียงก็ได้มาถึงอาณานิคมทะเลสาบกระจกที่ราชาสวรรค์ให้ข้อมูลมา
แต่ว่าการมาของเฉินเฉียงนั้น เขาไม่ได้คิดจะพาพวกเขาไปยังสำนักมังกรอาชูร่า แต่เขาต้องการฆ่าพวกมันให้หม
