ล้ว พวกเจ้าต้องแยกตัวจากกันในทันที และต้องทำเป็นไม่รู้จักกันอีกต่อไป”
“และด้วยกระเป๋าเก็บของทั้งสิบสามใบนี้ มันมีของที่เจ้าต้องใช้ไว้หมดแล้ว”
เฉินเฉียงและคนอื่นๆได้เดินไปหยิบกระเป๋าเก็บของมาแต่ละคน แต่ละคนเองเมื่อมองเห็นของด้านในแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มกริ่ม แน่นอนว่าของที่อยู่ข้างในก็คือแก่นคริสตัลหลากหลายระดับ แต่ยังไงซะ พวกมันก็ไม่ได้เท่ากับของที่อยู่ในแหวนของเฉินเฉียงแต่อย่างใด
“ตงเจี๋ยน นี่คือขวดเม็ดยาสีสัน ข้านำมาให้เจ้าจากสำนักงานยา หลังจากเจ้ากินมันเข้าไปแล้ว มันจะแสดงสีพลังงานสายเลือดของเจ้า ลองดูว่ามันได้ผลรึเปล่า”
เฉินเฉียงรับยาที่กงเหลียงส่งมาให้ก่อนที่จะหยิบออกมาเม็ดหนึ่งแล้วโยนเข้าปากไป
เม็ดยาได้ละลายในทันทีที่เข้าปากของเฉินเฉียง หลังจากนั้น เฉินเฉียงก็ได้ลองใช้เกราะพลังงานเคลือบร่างของตนดู
แน่นอนว่า ฉากที่ดูน่าตื่นตะลึงก็ได้ปรากฏ
แต่เดิมเกราะพลังงานของเขานั้นไม่มีสีสัน แต่ในตอนนี้มันกลับมีสีเงินที่กระจ่างตา เพียงแค่มองก็ดูราวกับว่าตัวเขานั้นมีพลังสายเลือดโลหะเลยทีเดียว
“ตงเจี๋ยน จดจำไว้ว่ายาชนิดนี้สามารถออกฤทธิ์ได้เพียงสี่ชั่วโมงในแต่ละครั้งเท่านั้น หากหมดเวลาแล้วเจ้าต้องกินมันต่อ”
“มีเวลาจำกัดงั้นเหรอ….” เฉินเฉียงได้มองไปยังเม็ดยาสีสันที่อยู่ในขวดสักพักก่อนที่จะหันหน้ากลับไปยังกงเหลียงด้วยคิ้วขมวด “หัวหน้ากง ยานี่มีเพียงแค่ยี่สิบเม็ดเท่านั้น ถ้ามันหมดแล้วมันจะไม่ได้ห
