ันด้วยพลังงานสายเลือดจนเต็มเรียบร้อยแล้ว
หลังจากเปิดจุดชีพจรและเติมเต็มด้วยพลังงานสายเลือดได้สำเร็จ เฉินเฉียงได้นำแผ่นแก่นพลังงานแผ่นต่อไปออกมาและเริ่มที่จะเปิดจุดชีพจรจุดที่ห้าต่อไป
หลังจากผ่านไปสิบวัน หลังจากเสียพลังงานจากแผ่นแก่นพลังงานไปครึ่งหนึ่ง เขาก็เปิดจุดที่ห้าได้สำเร็จ
“หากเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็ หลังจากเปิดจุดที่เจ็ดได้แล้ว คงเหลือแผ่นแก่นพลังงานเพียงน้อยนิดเป็นแน่”
เฉินเฉียงได้มองไปยังแผ่นแก่นพลังงานที่เหลืออีกหกชิ้นอย่างปวดใจ เขาได้เดินออกจากห้องและตรงไปหากงเหลียง
“ตงเจี๋ยน เจ้าคุ้นเคยกับตัวตนของเป้าหมายหรือยัง”
“หัวหน้ากง ข้ายังพยายามทำความคุ้นเคยกับมันอยู่ แต่แผ่นแก่นพลังงานที่ท่านให้ข้ามานั้นถูกใช้จนหมดแล้ว และในตอนนี้ข้าเองก็พึ่งจะเปิดจุดชีพจรได้เพียงห้าจุดเท่านั้น”
“เจ้าว่าไงนะ”
กงเหลียงได้ถลึงตามองเฉินเฉียงด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “ไอ้หนู นี่เจ้ารู้รึเปล่าว่าแผ่นแก่นพลังงานนั้นมีค่าขนาดไหนกัน”
“หากเป็นยามปกติ มีเพียงนักรบผู้ซึ่งทำคุณงามความดีให้กับพวกเราเท่านั้นที่จะได้รับมันในฐานะรางวัล”
“แต่เจ้าที่พึ่งมาถึงนี่ ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันกลับใช้พวกมันทั้งสิบแผ่นหมดในคราวเดียว”
“แถมนี่พึ่งจ่ะผ่านไปสิบวันเท่านั้นแต่เจ้ากลับดูดซับพวกมันไปจนหมดสิ้น”
ก่อนที่เฉินเฉียงจะมาคุยเองก็พอจะคาดเดาเหตุการณ์ได้อยู่แล้ว เขาจึงได้แสดงเกราะชั้นพลังงานออกมาในทันทีแ
